Muisje zaait onrust in Zoo.

 

Muis in giraffenverblijf.

Gisteren heeft een grijs muisje voor opschudding gezorgd in het giraffenverblijf. Men heeft er ruim drie uur over gedaan de giraf uit de boom te krijgen.

Vereende krachten

Beste allemaal,

Een tijdje geleden werd mij gevraagd of ik een viering in het Franciscus ziekenhuis in Roosendaal kon verzorgen. Dat leek mij wel leuk en deze keer eens niet met één koor, maar et twee (dames)koren. Al snel was Lepelstraat en Ossendrecht bereid om te komen. En zo geschiede zondagmorgen.

Ruim op tijd arriveerden auto na auto volgeladen met zangeressen. De dames hadden veelal een chauffeur bij zich die plaats namen tussen de bezoekers en luisterden met kritisch oor.

Uit 30 keeltjes kwam goed geluid en ze vergaten niets!! Een herhaling werd opgemerkt, gezang 14 werd keurig gezongen en ook het Marialied was foutloos.

Na afloop was er koffie met appeltaart in het restaurant. Terwijl die erin ging als koek werden afspraken gemaakt om bij elkaar te komen zingen! De sfeer is erg goed, alsof ze elkaar al jaren kennen. Ook het opstellen was geen probleem, alles werd goed gemengd.

Complimenten dames! Ga zo door!!

Theo.

Beschuitjes

Beschuit.

Als ik aan beschuit denk zie ik mijn grootmoeder van moeders kant. Zij begon haar dag met twee beschuitjes en een grote kop thee. Als klein kind waren beschuitjes een lekkernij die je thuis niet kreeg. Bruine boterhammen( Tarvo) of bij hoge uitzondering een witte( King Corn), maar beschuiten: nooit!

Daar waren de overnachtingen bij oma Meuwese weer goed voor! ’s Avonds kreeg je bij je glaasje Exota een schaaltje( geen bak!) kaaskrulletjes of Nibbith.

Het werd helemaal feest als je ’s ochtends uit bed kwam. Geen bruine of witte boterhammen maar beschuitjes!!!!! Zoveel je maar eten kon! Met roomboter en suiker, aardbeienjam of hagelslag.

De beschuiten lagen klaar in een mandje, allemaal heel. Achteraf bleek dat zij zelf de gebroken beschuitjes had genuttigd. Het was en is nog steeds een hele toer om ze er allemaal heel uit te krijgen.

Tot ik gisteren, terwijl ik onderweg was, een rol beschuit wilde hebben voor het maken van een toetje. Meestaal koop in een B-merk( zoiets als Schebuiten, Brosjes, B’tjes) maar deze keer greep ik de eerste de beste, juist, Bolletje! De enige echte beschuit!

Toen ik vanmiddag het pak opende viel ik om van verbazing, er zit tegenwoordig een greepje in de beschuit zodat je makkelijk een beschuitje uit de verpakking kunt frutselen.

Het toetje bestaat uit: een beschuit, besmeren met abrikozen of rozenbotteljam. Neem een potje Hüttenkäse en roer daar heel rustig vanillesuiker door en verdeel dit over de beschuiten. Was een appel en snijd er schijfjes van om de beschuit te decoreren. Bestrooi het geheel met gehakte nootjes en een snuf kaneel. Lekker!!!!!!

Theo.

De zaterdageditie.

 

De zaterdagkrant.

Na het maandagkrantje, dun en veel sport, zie ik uit naar de zaterdageditie. Helaas valt die niet om 6.oo uur op de deurmat maar stopt onze zeer stipte krantenbezorger de krant beneden in de brievenbus. Als ‘teken’ dat hij geweest is, is het omhoog staan van de klep van de brievenbus. Enkele maanden geleden werd de krant tussen 7.00 en 7.30 bezorgd, DOOR EEN ANDERE bezorger! De klep stond niet omhoog.

Als ik zaterdagochtend koffie zet loop ik snel naar beneden om met een vers ruikende Volkskrant te halen. Op weg naar boven ‘scan’ ik de voorzijde maar binnen schud ik eerst het Magazine eruit om vervolgens alle katernen uit elkaar te halen. Het vervolg, reizen, wetenschap, boeken, V.

Onder het genot van een kop koffie en krentenbol lees ik eerst het grote, verse nieuws om vervolgens de volgorde van de katernen af te werken. Reizen en sport het laatst. Voor je het weet is het weer maandag! Dan staat om 6.30 uur de klep weer open en beginnen we aan een nieuwe week.

goed weekend.

Theo.

de APK van Youri

 

De APK viel goed uit.

Vanmorgen moest ik met Youri naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse check en entingen. In de auto was hij in een boze bui, niets was goed, niets beviel. Tot we bij de dierenarts de parkeerplaats opdraaien. Nog even grommen en nukkig zijn, maar toen we binnen waren was hij het schattige ouwe teckeltje. Vriendelijk, rustig en blij met alle aandacht die hij maar krijgen kon. Liet zijn tanden controleren, zijn oren plukken en de stethoscoop was ook goed. 

De check- up ging van een leien dakje. Oren, tanden, poten, ogen, er kwam geen grom uit. Bij het nagels knippen was de pret over! ik kon hem nog net goed in bedwang houden.

Toch wel bijzonder dat je met 15 jaren glansrijk door de APK komt.

Thuisgekomen kroop hij op zijn kussen en viel in slaap. Nee,dat had hij er weer goed vanaf gebracht, nu eerst even een tukje!!!

Terras open!!

 

Terras open! Lente!

We hadden al een paar dagen de kans om buiten te eten maar het kwam er niet van. Gisteren de daad bij het woord gevoegd en de tafel buiten gedekt. Heerlijk om weer buiten te eten!

Kookboeken en tijdschriften.

We zijn weer thuis!

Deze keer een prima volgens het spoorboekje geplande reis gehad. In Brussel aangekomen stonde de trein naar Roosendaal weer gereed.

Het is een gewoonte bijna om op ieder uitstapje een kookboekje te kopen. Geen Chinese keuken als we in Duitsland zijn. Het leukste is een kookboekje uit de regio/ land waar je verblijft.

Ook deze keer bij de boekendump, Mona Lisait (www.monalisait.fr ) boekjes van €1,50 waar je de leukste ideeën vindt als je zelf achter het fornuis staat. Er waren nu diverse boekjes over lepel amuses. Die ga ik niet als lepelgerecht gebruiken maar maak iets meer en serveer het als voorgerechtje. Met vers brood is dat prima te doen.

Deze keer ook weer een boekje gekocht met recepten voor hartige cakes en finger food. Als ik dat in de winkel sta te lezen zou ik het liefst gelijk naar de keuken willen en uit proberen. Ook kijk ik voor we terug gaan naar Nederland of er nog iets leuks tussen da kooktijdschriften te vinden is. Kooktijdschriften zijn veel voordeliger dan in Nederland. Deze keer had ik er VIER voor € 5.00.

In Parijs zijn we nog lang liet uitkeken/ gegeten!! We gaan terug!!

Theo

Waar de mussen gebraden van het dak kunnen vallen.

Gisteren bij des Halles koffie gedronken waar de mussen het koekje van je bordje pikken. Niets leuker dan beesten voeren op een terras. Ooit in Turkije zo'n 28 katten verzameld.

En dan is er koffie.

Na een goed diner in de Wagon Bleu is er niets lekkerder dan een heerlijk kopje koffie.

Theo

Parijs in de lente.

Wat een heerlijk weer! Na een fikse wandeling zijn we neergestreken op een terrasje voor een hapje en een drankje. Risotto, zalm en kreeft.

Nee, we houden het hier wel uit.