Theo's dagboek

Vakantie-ervaring geeft inzicht. Afgelopen week voor een korte vakantie naar Praag geweest. Wat een prachtige stad! Vol prachtige gebouwen, kerken en piepkleine winkeltjes. Met Transavia een ontspannen vlucht gemaakt vanaf Rotterdam. Wat is dat heerlijk ontspannen zeg! Geen heksenketel van zenuwachtige mensen die zoekend ronddolen maar een vlotte afhandeling bij het inchecken en de veiligheidscontrole evenzo. In mijn bagage werd iets gezien dat ze nogmaals door de scanner wilde halen. De veiligheidsbeambte keek nogmaals op het scherm en wist te vertellen dat ik mijn stemvork nog in mijn tas had zitten. Dat ding was ik al maanden kwijt! Aangekomen in Praag volgden wij de pijlen met de koffertjes. De tekst op de borden was voor ons onbegrijpelijk. Omdat we de dag voor vertrek hoorden dat er een openbaarvervoersstaking was had Adrie ‘s morgens voor vertrek contact opgenomen met het hotel of zij voor transfer konden zorgen. Er stond dus keurig een meneer met bordje op ons te wachten en ...

Theo.

Hallo allen, Stel je voor: De familie Smulgraag zit aan tafel. Vandaag eens lekker makkelijk, dat wil zeggen: bak nasi, bak bami, gebakken eieren, kroepoek en voor ieder een pakje saté. Nee, dat gaat erin als Ketellapper. Alles kan opgewarmd worden in de magnetron dus als we nu niet te veel spetteren bij het eieren bakken blijft de kookplaat ook schoon. Alles smaakt goed alleen zit er een ander smaakje aan de saté dan gewoonlijk. Nee, geen pinda saus maar wat dan? Moeder Smulgraag had alles bij de buurtsuper ingekocht en toch goed op de datum gelet. Nou ja, volgende keer weer saté met stokjes hoor! Na wat natafelen werd alles naar de keuken gebracht. Veel is er niet over dus pa opent de vuilbak en net voor hij de bakken erin wil gooien valt zijn oog op de verpakking van de saté………………. Hij leest: voor een glanzende vacht en sterke tanden. In eigen saus. Gisteren liepen wij ook in de buurtsuper en zagen wat er gebeurd moet zijn: In deze koeling ligt het hondenvoer naast de pak...

  We zijn er vroeg bij dit jaar. De radio, televisie en internet staan bol van nieuwtjes, roddels en beschuldigingen als het om komkommers gaat. Na het ziek worden van mensen die komkommers hadden gegeten kwam er een golf aan goede raad op ons af. Weg met de komkommer!! Ik hoorde iemand zeggen killerkomkommer. Alsof we in de supermarkt aangevallen kunne worden door de komkommerbacterie. Zou een mondkapje niet iets zijn??? Maar nadat wetenschappers met al hun kennis zich over de komkommer gebogen hadden werden de Nederlandse komkommers weer ‘’eetbaar’’ verklaard. En meteen, uit het niets kwamen er koks en amateurkokers met recepten, want tja, er staat nog een gigantische partij in de koelcellen! Nou, laat ik mij dan ook maar aansluiten met een paar recepten: Op Turkse wijze: 1 grote komkommer 300 ml. yoghurt, uitgelekte 1 teentje knoflook 1 takje munt,Gedroogde kan ook) 1 draai ( of 2) peper Zout Schil de komkommer en snijd die in vieren en daarna in niet al te dunne schijfjes...

  Sinds een dikke week staan er bij ons tegen het gebouw twee vakantiewoningen. Niet zo maar een optrekje maar de vakantiewoningen van Plop, kabouter Plop!

De koelboxgeschiedenis. Vorig jaar op 29 mei kocht ik bij de Aldi een blauwe koelbox met koelsysteem. De prijs € 34.95. wij gingen op vakantie naar Rügen en konden enige koeling van dranken en hapjes wel gebruiken. En niet alleen op de heenweg, maar ook op de terugweg! Zoals altijd gaan we de laatste dag naar de supermarkt en kopen ingrediënten die we de afgelopen weken gegeten hebben. Worstsoorten, kazen, conserven, en nog veel meer van dat lekkers. In een gekoelde box haal je thuis makkelijk. De koelbox kan worden aangesloten op het gewone lichtnet, of met een ‘’sigsrenaansteker’’ op het energiesysteem van de auto. Ideaal, maar bij thuiskomst trok ik de stekker uit het stopcontact en viel de zekering uit de stekker. Het lukte mij niet het gerepareerd te krijgen. Toen kwam de herfst, de winter en het nieuwe prachtige voorjaar en nog steeds was er niets gerepareerd. Vorige week heb ik een telefoontje gewaagd aan de firma in Etten- Leur die de garantiezaken van de koelbox oplost. Ik z...

Aangevallen door eigen bretels. Al jaren draag ik bretels. Soms omdat mijn broek afzakt zonder, soms omdat ze goed staan, soms omdat het net iets anders is. Door de jaren heb ik nogal wat verschillende kleuren/ patronen, en nog steeds kom ik leuke motiefjes tegen. Vandaag draag ik bijvoorbeeld mijn jachtbretels, donkergroen met wild. Mijn oudste bretels hebben vier clips, maar de meeste hebben één clip aan de achterzijde. Eerlijk gezegd is dat een zwak puntje. De ‘’vier clips modellen’’ hebben een clip meer om houvast te bieden. Bij verschillende drieclippers gebeurt het makkelijk dat als je bukt, de clip aan de achterzijde losschiet en over je hoofd springt. Zolang je een jasje draagt blijft deze springer veilig verborgen maar draag je er niets over is het een komisch gezicht. Het gebeurde ook eens op een repetitie met de dames in Halsteren. Na de repetitie kwam Dorothé naar mij toe en had een superhandige oplossing: een veiligheidsspeldje aan de binnenzijde van de broeksb...

Beste allemaal, Dinsdag voor Pasen moest ik in Ossendrecht zijn om een paasviering te spelen in de Drieschaar. Een volle zaal met opgewekte senioren die na de viering getrakteerd zouden gaan worden op een smakelijke lunch. De stemming zat er om 10.30 uur al goed in, je kon elkaar nog amper verstaan. Na de viering worden de stoelen weer richting bord en bestek gericht en kijkt men in grote afwachting op wat er komen gaat. Ik ben dan al weer vertrokken en op weg naar mijn auto. Ik reed achteruit en wilde net wegrijden toen ik naast mij aan de weg, vier hardhouten tuinstoeltjes en een tafeltje zag staan. Op een van de stoelen zat een handgeschreven briefje: gratis mee te nemen’’. Het zag er best leuk uit, dus ben ik even gaan kijken. Tja, niets kapot, vier stevige klapstoeltjes, leuk rond tafeltje. Toch voor de zekerheid even aangebeld maar er deed niemand open. Het staat leuk op het terras en zo te zien kan ik er nog jaren plezier van hebben. Fijn weekend! Theo.

Keukengerei. Al zeker 18 jaar verzamel ik kookboeken. Dat omvat veel, boeken, pockets, reclameboekjes, lesboeken voor het grote werk, ideetjes voor de thuiskokers. Toen ik ‘’thuis’’ kwam kook ik iedere dag en met veel plezier. Soms vier gangen maar ook lekkere boerenkoolstamp met rookworst. Jullie zullen begrijpen dat ook de keukenuitrusting niet meer onder het standaard assortiment valt. Begonnen met BK-pannenset en geleidelijk wat meer aangeschaft. Een gietijzeren wok, een prachtige vispan, zo eentje die op twee gaspitten staat, en natuurlijk de beroemde aspergepan. Zo’n 16 cm doorsnede en een metalen rekje erin zodat je de asperges makkelijk uit de hoge pan kunt lichten. Mijn eerste aspergepan was van staal met een rekje dat gegalvaniseerd was. Na twee jaar begon het rekje te roesten, eerst een heel klein plekje dat makkelijk was weg te schuren maar het jaar erop sloeg de roestvorming flink toe. De pan vertoonde geen enkel teken van oxydatie, dus dacht ik, kom ik koop ee...

Hallo allemaal, Dit jaar al weer vijfentwintig jaar organist/ dirigent/ cantor. De tijd is omgevlogen, het is erg afwisselend want zo speel je een uitvaart, dan weer een huwelijk of een zondagviering. Ook de zangkoren zijn helemaal anders. Tweestemmig, driestemmig, vierstemmig, ieder koor/ cantorij heeft zijn eigen niveau en liedkeuze. Velen lezen geen noten maar zingen met veel plezier. Om dan ook nog bij te houden of er crescendo’s of decrescendo’s in zitten wordt soms wat te veel. Toen heb ik het volgende bedacht: Als je zou werken met rode punten boven de muziek, .1 punt erg zacht. . . 2 punten middel zacht. . . .3 punten normaal. . . . . 4 punten stevig. . . . . . 5 punten hard. Het uitgetest met een van de koren en het werkt prima! Toen kwam het volgende probleem, hoe kom ik aan 100 rode potloden?? Overal zijn rode potloden te koop, maar vergezeld van minimaal11 andere kleuren. Nu reed ik zondag terug naar huis en plotseling zag ik stadsgenoot Bruynzeel. Een mail gest...

  Hallo allemaal, Vanmorgen ging ik naar de bakker op de Kamperfoeliestraat voor de woensdagbroodjes. Harde puntjes en kebabbroodjes. Heerlijk als je winkel binnenloopt en je ruikt de geur van vers brood. Aan de overkant zit de Akmarkt, een supermakt met erg goede slager. Ik wilde van die zoete, witte druiven. Toen ik naar binnen liep moest ik langs de vleesvitrine en zag daar prachtige stukken stoofvlees liggen! Niet vet, vet genoeg, mooi doorregen. Thuis gekomen gelijk de snelkookpan tevoorschijn gehaald want dat stooft (ik heb geen petroleumstel!) erg snel en erg sappig. 6 grote uien geplet en in vieren gesneden, drie blaadjes laurier, 4 kruidnagels, scheutje balsamico azijn, schepje suiker, een bouillonblokje, peper, zout, kop water en een lepel meel. Vlees aanbraden tot het lekker bruin ziet, dat gaat goed in de snelkookpan, dan alles in de pan doen en zo’n 40 minuutjes heel zacht onder druk houden. Vuur uitdraaien en de pan rustig laten staan. Als dan de druk ...

  Haarnetjes. Uit mijn jeugd kan ik mij de haarnetjes van mijn grootmoeder herinneren. ‘s nachts de blauwe, grove netjes over het kapsel. Lopende de ochtend werd het netje verwijderd en op gekamd tot een volwaardig kapsel. Natuurlijk werd het ‘’onzichtbare netje’’ over het kapsel gedragen. Ik zie mijn grootmoeder L. nog naar bed gaan met een blauwe of roze haarnet, en een gezicht vol Nivea- crème. Lekker dik op het gezicht gesmeerd. Een oom van mij had juist weer een macho herinnering aan de haarnetjes: Bij gebrek aan borsthaar werd een licht gekleurd haarnetje als borshaar gebruikt, Borsthaar dat bij verder scharrelen verdween als sneeuw voor de zon. Mijn vader heeft tot het laatste bril cream blauw gebruikt. Een ouderwets haarvat wat altijd werd gebruikt. Jaren lang was hij blij met een pot, en smeerde verder. Mijn grootmoeder droeg dagelijks een ‘’onzichtbaar haarnetje’’, niet echt onzichtbaar maar het gaf een zekerheid dat het haar goed zit. Bij het voorbereidende werk alvoren...

Anderhalve week na het sterven van Pjotr is Youri de enige hond in huis en geniet van alle aandacht. Hij loopt je ook de hele dag achterna. De afgelopen maanden was het Pjotr die zorg nodig had en Youri, tja die redde zich wel. Na een paar dagen kregen wij in de gaten dat Youri ook een dagje ouder was, en zo hier en daar ook mankementjes vertoonde. Aan een oor doof, en aan een oog zeer slechtziende. Daarbij heeft hij ook een bobbel op zijn verhemelte zitten. Vandaar dat we vanmorgen de moed bijeen hebben geraapt en met hem naar de dierenarts gegaan. Hans Zomer vroeg direct naar Pjotr. Niemand zou de bloeding hebben kunnen stoppen. Nu was Youri de hoofdpersoon. Chemisch castratie, bobbel op verhemelte, anaal klieren, oren nazien. Vooral het reinigen van de anaal klieren was een verzoeking voor Youri. Een van de klieren zat overvol en niet uit te drukken. Youri ontstak in toorn en werd door twee mensen in bedwang gehouden. Wat was hij opgelucht dat hij naar buiten kon!!! Voor...

  Vanmorgen, rond 1.00 uur is het onvermijdelijke gebeurd, onze stoere Pjotr is in zijn slaap overleden. Een waardige dood. Vanmiddag zal hij gecremeerd worden. Blij dat hij thuis is gestorven, bijna niet te geloven. Pjotr van Vlijmen

Elastisch. Inmiddels al weer járen geleden, ik was 18, dat ik mijn eigen bedrijf inschreef bij de kamer van koophandel. Met de verkregen handlichting was dat mogelijk. Ik verkocht in die jaren hobbymaterialen en had een pottenbakkerij. Er zat een bedrijf in Tilburg die een speciaal garen verkocht, speciaal om te macrameeën. Op een zonnige dag ben ik met ma L. naar Tilburg gereden om er inkopen te doen. Mijn eerste inkopen! 50 kleuren garen op rolletjes en per 10 in een doos. Ma zocht de kleuren uit en ik hield mij bezig met kralen en vele andere artikelen. Zo kwamen we ook bij de elastiekjes. Deze werden gebruikt om de draden uit elkaar te houden. Hoeveel had u gedacht vroeg de verkoper. Hoeveel?? Per zakje? In doosjes? Als bundeltje? Nee verklaarde de man, per kilo. Ik had al veel bedacht maar nooit dat je elastiekjes per kilo kocht. Wat zeg je dan? Doet u mij een kilo? Duur waren ze niet, dus riep ik met een stalen gezicht: 5 kilo. De verkoper noteerde met een stale...