Theo's dagboek

  Muis in giraffenverblijf. Gisteren heeft een grijs muisje voor opschudding gezorgd in het giraffenverblijf. Men heeft er ruim drie uur over gedaan de giraf uit de boom te krijgen.

Beste allemaal, Een tijdje geleden werd mij gevraagd of ik een viering in het Franciscus ziekenhuis in Roosendaal kon verzorgen. Dat leek mij wel leuk en deze keer eens niet met één koor, maar et twee (dames)koren. Al snel was Lepelstraat en Ossendrecht bereid om te komen. En zo geschiede zondagmorgen. Ruim op tijd arriveerden auto na auto volgeladen met zangeressen. De dames hadden veelal een chauffeur bij zich die plaats namen tussen de bezoekers en luisterden met kritisch oor. Uit 30 keeltjes kwam goed geluid en ze vergaten niets!! Een herhaling werd opgemerkt, gezang 14 werd keurig gezongen en ook het Marialied was foutloos. Na afloop was er koffie met appeltaart in het restaurant. Terwijl die erin ging als koek werden afspraken gemaakt om bij elkaar te komen zingen! D e sfeer is erg goed, alsof ze elkaar al jaren kennen. Ook het opstellen was geen probleem, alles werd goed gemengd. Complimenten dames! Ga zo door!! Theo.

Beschuit. Als ik aan beschuit denk zie ik mijn grootmoeder van moeders kant. Zij begon haar dag met twee beschuitjes en een grote kop thee. Als klein kind waren beschuitjes een lekkernij die je thuis niet kreeg. Bruine boterhammen( Tarvo) of bij hoge uitzondering een witte( King Corn), maar beschuiten: nooit! Daar waren de overnachtingen bij oma Meuwese weer goed voor! ’s Avonds kreeg je bij je glaasje Exota een schaaltje( geen bak!) kaaskrulletjes of Nibbith. Het werd helemaal feest als je ’s ochtends uit bed kwam. Geen bruine of witte boterhammen maar beschuitjes!!!!! Zoveel je maar eten kon! Met roomboter en suiker, aardbeienjam of hagelslag. De beschuiten lagen klaar in een mandje, allemaal heel. Achteraf bleek dat zij zelf de gebroken beschuitjes had genuttigd. Het was en is nog steeds een hele toer om ze er allemaal heel uit te krijgen. Tot ik gisteren, terwijl ik onderweg was, een rol beschuit wilde hebben voor het maken van een toetje. Meestaal koop in een B-mer...

  De zaterdagkrant. Na het maandagkrantje, dun en veel sport, zie ik uit naar de zaterdageditie. Helaas valt die niet om 6.oo uur op de deurmat maar stopt onze zeer stipte krantenbezorger de krant beneden in de brievenbus. Als ‘teken’ dat hij geweest is, is het omhoog staan van de klep van de brievenbus. Enkele maanden geleden werd de krant tussen 7.00 en 7.30 bezorgd, DOOR EEN ANDERE bezorger! De klep stond niet omhoog. Als ik zaterdagochtend koffie zet loop ik snel naar beneden om met een vers ruikende Volkskrant te halen. Op weg naar boven ‘scan’ ik de voorzijde maar binnen schud ik eerst het Magazine eruit om vervolgens alle katernen uit elkaar te halen. Het vervolg, reizen, wetenschap, boeken, V. Onder het genot van een kop koffie en krentenbol lees ik eerst het grote, verse nieuws om vervolgens de volgorde van de katernen af te werken. Reizen en sport het laatst. Voor je het weet is het weer maandag! Dan staat om 6.30 uur de klep weer open en beginnen we aan een...

  De APK viel goed uit. Vanmorgen moest ik met Youri naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse check en entingen. In de auto was hij in een boze bui, niets was goed, niets beviel. Tot we bij de dierenarts de parkeerplaats opdraaien. Nog even grommen en nukkig zijn, maar toen we binnen waren was hij het schattige ouwe teckeltje. Vriendelijk, rustig en blij met alle aandacht die hij maar krijgen kon. Liet zijn tanden controleren, zijn oren plukken en de stethoscoop was ook goed.  De check- up ging van een leien dakje. Oren, tanden, poten, ogen, er kwam geen grom uit. Bij het nagels knippen was de pret over! ik kon hem nog net goed in bedwang houden. Toch wel bijzonder dat je met 15 jaren glansrijk door de APK komt. Thuisgekomen kroop hij op zijn kussen en viel in slaap. Nee,dat had hij er weer goed vanaf gebracht, nu eerst even een tukje!!!

  Terras open! Lente! We hadden al een paar dagen de kans om buiten te eten maar het kwam er niet van. Gisteren de daad bij het woord gevoegd en de tafel buiten gedekt. Heerlijk om weer buiten te eten!

We zijn weer thuis! Deze keer een prima volgens het spoorboekje geplande reis gehad. In Brussel aangekomen stonde de trein naar Roosendaal weer gereed. Het is een gewoonte bijna om op ieder uitstapje een kookboekje te kopen. Geen Chinese keuken als we in Duitsland zijn. Het leukste is een kookboekje uit de regio/ land waar je verblijft. Ook deze keer bij de boekendump, Mona Lisait ( www.monalisait.fr ) boekjes van €1,50 waar je de leukste ideeën vindt als je zelf achter het fornuis staat. Er waren nu diverse boekjes over lepel amuses. Die ga ik niet als lepelgerecht gebruiken maar maak iets meer en serveer het als voorgerechtje. Met vers brood is dat prima te doen. Deze keer ook weer een boekje gekocht met recepten voor hartige cakes en finger food. Als ik dat in de winkel sta te lezen zou ik het liefst gelijk naar de keuken willen en uit proberen. Ook kijk ik voor we terug gaan naar Nederland of er nog iets leuks tussen da kooktijdschriften te vinden is. Kooktijdschriften...

Gisteren bij des Halles koffie gedronken waar de mussen het koekje van je bordje pikken. Niets leuker dan beesten voeren op een terras. Ooit in Turkije zo'n 28 katten verzameld.

Na een goed diner in de Wagon Bleu is er niets lekkerder dan een heerlijk kopje koffie. Theo

Wat een heerlijk weer! Na een fikse wandeling zijn we neergestreken op een terrasje voor een hapje en een drankje. Risotto, zalm en kreeft. Nee, we houden het hier wel uit.

  Het begint met de vaas die nooit meer uit de kast is geweest. even afwassen en daarna een lapje met ammoniak gebruiken om geen vetvlekjes te krijgen. de primer is echt van belang. zo hecht de verf veel beter. Als ze gespoten zijn ziet het er niet uit, grauw en vlekkerig. de volgende stap is veel leuker: Spuit de vazen in twee, drie rondes in de gewilde kleur. beter drie dunne laagjes, dat geeft het mooiste resultaat. Het resultaat!

Een pannetje van niks. Nou…….. Toen ik dat kleine zwarte geëmailleerde pannetje kocht in de GB in Antwerpen. Eens in de zoveel tijd ga ik naar de supermarkt in België, meestal Kapelle, maar als we beiden zin hebben rijden we naar Lille (F). Wijnen, eendenlever, vele soorten uienconfit, Italiaanse meelsoorten voor het bakken van stokbrood of het maken van pasta. Kortom, zaken die ze hier in de supermarkt niet direct hebben. Zo kwam ik al weer vele jaren gelden bij de GB en zag daar een lief klein zwart mannetje staan, niet om aardappels in te koken maar een lekker sausje in bereiden gaat heerlijk. De dame achter mij in de rij zag mijn panneke en zei: u zult wel veel van koken houden, ja, nee, ik wil niet bemoeiziek zijn maar ge hebt daar zo’n lief castrolleke uit gezocht. Veel recepten van sauzen gaan uit van een veel te grote hoeveelheid, en terug rekenen naar een kleinere hoeveelheid is vaak lastig. Ik doe dat meestal op gevoel. En met zo’n klein pannetje heb je direct zicht op de ...

Fijne dag! Jaren geleden, toen wij zelf de zaak nog hadden, hoorde het erbij dat je de klant bedankte met een in gesleten zin: dank u wel, tot ziens! We zijn inmiddels al weer vele jaren verder en er aan gewend geraakt dat er hooguit nog ‘bedankt’ of ‘Doewi’ werd gezegd. Er kwam een nieuw concern in winkelland die de trend is gaan zetten wat begroeten betreft. Bij de Action heeft men tijdens de kassatraining gelijk een passende groet bedacht. Die moet er volgens mij ingeramd zijn! Of je nu een opbergmapje koopt of je schaft er een kar vol modespullen aan, nadat de betaling gelukt is (contant of pin) roept de caissière: dank u en fijne dag! Aardig toch?! Bijna alle klanten wensen ook haar een goed weekend, waarna zij op haar beurt een welluidend: dank U!!! door de zaak knalt. Bij iedere klant! Want de kassatraining bij Action is grondig en de controle vergaand. Vorige week stond ik in de rij te wachten en zag de 4 caissières druk doende de klant snel en vakkundig door de kassa te...

Kinderen van de tijd. Toen ik in 1978 de winkel begon was Jan de Bouvrie volop in de mode. Alles moest wit zijn! stoelen tafels, banken, stoelen en zeker de vazen. Jaren zijn de witte vazen gebruikt maar vorige week, toen ik eens n de vazenkast keek, stond daar een hele serie ‘’witgoed’’ waar niets meer mee gedaan werd. Niet dat de vorm van de vazen mij niet aanstond maar het was ‘’het wit’’!! Alle kleuren en stoffering zijn die van een Engelse cottage in ons huis. Rustige, warme, nazomer/ herfstkleuren, waar een witte vaas door zijn kleur misstaat. De modellen hebben de tand des tijds doorstaan maar dat felle wit……..! Maar ik had al snel de oplossing gevonden! Bij de Action een spuitbus met primer gekocht en de witte vaas bedekt met een laagje primer en de volgende dag met een spuitbus ‘’koper’’ het geheel ‘’koper’’ gespoten. Een hele vooruitgang!!!!!!! Zoals je kunt zien staat het zelfs goed met een boeketje heel oude paarse tulpen. De tulpen staan al 1 ½ week! Sinds gisteren in de...

Soept(e)rien. Vanmorgen stond ik voor de boekenkast, opzoek naar een geschikte soep voor vanavond. Restjes vlees, groente en pasta moesten tezamen een goed smakende soep te worden. Vanmorgen eerst een stevige bouillon getrokken van een kip en grove groente. Na 1 ½ uur was er een stevige bouillon getrokken. Alles gezeefd en de voorgegaarde groenten toegevoegd. Als extra heb ik een blikje tomatenblokjes mee gestoofd. Om nu eens net de pan op tafel te zetten ben ik op zoek gegaan naar onze mooie, wit porseleinen soepterrine. Handig is het niet! Als je de hete soep in de terrine schept zakt te temperatuur snel, dus wordt de terrine volgegoten met KOKEND water. Maar, het oog wil ook wat!! Ik ga lekker soep eten, met versgebakken stokbrood. Nee, niet zelf maar door onze Marokkaanse bakker. Voor € 0,50 krijg je een heerlijk vers stokbroodje! Zo simpel is het nu!!! Theo.

  Na het zingen van een uitvaart van een oud-koorlid.

Antonius helpt! Nu ik wekelijks in Lepelstraat kom ben ik thuis weer op zoek gegaan naar ons Antonius beeld. Jaren geleden verkocht ik die beeldjes erg veel. Op de eerste plaats stonden de Mariabeeldjes maar gelijk daarop was het A ntonius gevolgd door minder volkse heiligen. Op een keer zat er in de zending heiligen een groot beeld van A ntonius, per ongeluk. Die heb ik zelf gehouden en hij heeft al op veel plaatsen gestaan. Op een dag stond hij even in de hobbykamer toen er een bordje van het schap viel die hem onthoofde en ook het gedragen kind miste het kopje en hand. Toen wel wat gerepareerd maar het fraaie was eraf. JAMMER. Tijdens het zoeken in de muziekboeken riep ik de H. Tonius aan en hup, daar stond hij weer. Het muziekstukje vond ik achter het beeld! Hij is de afgelopen tijd niet wonderbaarlijk opgeknapt en moet dus nodig een schilderbeurt. De kerk in Lepelstraat wordt nu ook opgeschilderd en de parochianen hebben een afbeelding van Antonius met de kwast gemaakt, aan ...