Theo's dagboek

Creatief met flesjes. Als ik repeteer neem ik altijd een flesje water mee om de stem soepel te houden. Een avond zingen vergt smering. Maar, je zit toch al snel met een hele zak vol lege flesjes. Die verdween dan na een tijdje in de plasticcontainer. Tot ik deze week een serie blauwe waterflesjes op tafel had staan en bedacht dat er misschien iets van te fabrieken. Met cementlijm ben ik aan het plakken gegaan. zie het resultaat: De basis is een plastic jus d’orangefles en daar om heen zijn 7 flesjes geplakt. Deze keer zijn het blauwe flesjes van de Lidl, maar er zijn ook mooie rode flesjes van de Spa, en doorzichtige van de Aldi. Eerst plakken en drogen, daarna pas vullen met water!! Anders kan het gewicht er voor zorgen dat de lijm loslaat. Zelf heb ik cementlijm gebruikt van de Action, deze lijmt erg goed en ‘’smelt’’ het plastic niet. Theo.

Een motje Zoals jullie hebben kunnen zien mag ik hier thuis gebruik maken van een netbook. Die ligt dan op tafel en mag ik alleen met twee pootjes op tafel, om te typen. Er is hier ook veel glas, dat zorgt dat het altijd gezellig is en aangenaam warm. Het gebeurt nogal eens dat er een mugje binnen verzeild raakt. Daar sluip ik dan als een echte ‘’tijger’’ op af! Even richten en dan: KNAL, voor de mug weet wat er gebeurd peuter ik de stukjes tussen mijn voetzool en nagels uit. Zo’n snackje sla je niet af. Ik kom niets te kort hoor, vlees, brokjes, snoepjes maar een amuse kan geen kwaad. Vanavond werd ik wakker in het avondzonnetje, keek naar buiten en daar fladdert een beest, ik was gelijk klaar wakker. Maar …… hoe hard ik ook mepte, mijn nagels uitzetten, het had ook geen resultaat. Toen werd ik pas echt wakker, deze zat aan de andere kant van de raam!! Met schaamrood op de poezenkaken ben afgedropen en ben ik in de keuken gaan jengelen om mijn avondeten. Gelukkig hebben ze n...

Da luitjes, Hier Roos weer even! De laptop ligt op tafel en er is niemand in de buurt zodat ik mijn aandacht er helemaal bij kan houden. Vanmiddag toch een lekkere prak gekregen! MIAUW!!! Ik zit er nu een beetje van uit te buiken zal ik maar zeggen. Vandaag weer veel gedaan: vanmorgen kregen we eerst visite uit Belgie en daarna kreeg ik mijn wandeltuigje aan en gingen we( de strik en ik) met de auto weg. Beetje eng is het wel hoor in zo’n groot soort kattenbak! Alle vier de deuren dicht, en een knorrend geluid. Ik vind het eng met de deur van mijn kattenbak dicht! Ik vertik het ook maar iets op de bak te doen als dat deurtje dicht gaat, zit ik in mijn eigen stank!! Kom nou!!!! Maar goed, met deze knorrende kattenbak kun je makkelijk ergens komen. Het was een verrassingstocht voor mij en om de feestvreugde van het uitstapje te verhogen ben ik luid gaan miauwen, wie kan me wat doen?!! Het ritje was niet lang en ik zag bekend terrein: H’onderdak!! Ik werd onthaald alsof ik Sin...

Aan de wandel. Hier Roos weer even! Deze week is voorbij gevlogen, ik kom tijd te kort om alles te ontdekken en te inspecteren. Er is hier in huis een enorm kattenluik naar het terras, alleen krijg ik die zelf niet open. De strik kan dat heel goed maar waakt ervoor dat ik niet naar buiten glip. Waarom nou, vraag ik mij af???!!! Een keer mocht ik met ze mee maar ik moest een tuigje aan, alsof ik in zeven sloten tegelijk loop. Het is wel leuk op dat terras, er staat een appelboom en een berk en zelfs een rode beuk. En er groeien ook grasjes waar ik lekker aan kan knibbelen. Enfin, ik heb besloten dat iedere keer dat het kattenluik open gaat ik een poging doe om eruit te glippen. Dinsdagmiddag kreeg ik een kans uit duizenden: terwijl de strik een plantje op de buitentafel zette glipte ik naar buiten en kroop gelijk onder de airco en bleef roerloos zitten. Het kattenluik ging weer dicht en het werd rustig. Heerlijk zeg!!!! Op mijn gemakje alles verkend, zelfs het terras van de ...

Het is hier altijd wat. Na een nachtje slapen ben ik goed uitgerust en heb trek in een smakelijk ontbijtje. Jammer genoeg krijg ik zelf het dekseltje niet van mijn vleeshapje en moet ik dus even hulp gaan zoeken. Mijn huisgenoten slapen nog en ik bedenk een goede, onopvallende manier om ze wakker te krijgen. Voorzichtig miauwen helpt nniet echt dus ga ik over op wat steviger methode, knorrend tussen hen in gaan zitten en hard spinnen. De uiterste poging is om hampestampend over het bed te lopen. Nee, ik laat het niet snel afweten. Eindelijk komt er beweging in de zaak en komt de Strik uit bed. Die moet ik juist hebben want die is de sleutels van mijn vleeszakjes! Om hem helemaal in te palmen geef ik kopjes en loop hem zowat omver. Dat vindt hij leuk. En dan, verrukkelijke luchten dringen tot mij door, vlees!!! Ik schiet er gewoon van in een miauwbui tot het bakje op de grond voor mij klaar staat. Heerlijk! Tevreden lik ik met mijn tong de laatste drupjes op. Nu alleen nog de oc...

Maandagmorgen. Zo, de eerste week zit erop! en weet je, het is mij 100% meegevallen. al moet ik aan sommige dingen wel wennen. Mijn poezenpoepdoos bijvoorbeeld. Een zwart-witte bak (voor het doel prima) met ‘’geurfilter’’ en klapdeur! Dat geurfilter vind ik niet vervelend maar die rare klapdeur!! De eerste dag kregen ze mij niet op/ in de bak, veel te benauwd! En wat dacht je van de lucht? Zit ik in mijn eigen vieze luchten! Ik heb ze nu zover dat de klapdeur gewoon openstaat en ik vrij in en uit kan lopen. Tja er blijven wat korreltjes aan mijn voetzolen hangen maar ze hebben hier zo’n brullend blauw ding met slurf voor, waarmee de bende zo is opgeruimd. De kranten zijn ook verdwenen en hebben plaats gemaakt voor een plastic zak. Jammer hoor, ik heb liever de krant. Daar kun je zo lekker aan scheuren en trekken. Maandagavond moest ik eens gaan kijken waar ik mijn bedje kan spreiden. Mandje? Neee, veel te felle kleuren! Op de bank? Neee, veel te open en bloot! In het schoenenka...

Na het sterven van Youri merkten wij al heel snel dat een huis zonder huisdier gewoon een leeg huis is. Terwijl ik ontbijt maak valt er een stukje worst op de grond, ….. en dat bleef liggen. Normaal gesproken was Youri er als de kippen bij om nog voor je kon bukken het gevallene te nuttigen. Wij waren het heel snel eens dat er weer ‘’iets’’ moest komen. Geen marmotje, hamster of goudvis maar misschien een poes. Eentje uit de opvang misschien. Dus een mailtje gestuurd naar H’onderdak of we geen poes op proef konden regelen. Binnen een kwartier was er een berichtje terug dat het geen probleem was en zij al een poes op het oog. Roos! Sinds afgelopen maandag is zij onze huisgenoot, en we willen haar nu al niet meer kwijt. Hier een berichtje van Roos aan haar opvangvrienden in H’onderdak. Het afscheid van het asiel was niet bepaald pijnloos, het chipje zit ergens in mijn nekvel en was niet aangenaam. Maar, verder heb ik bij jullie niet te klagen gehad!! Een lekker schoon verblij...

  Muis in giraffenverblijf. Gisteren heeft een grijs muisje voor opschudding gezorgd in het giraffenverblijf. Men heeft er ruim drie uur over gedaan de giraf uit de boom te krijgen.

Beste allemaal, Een tijdje geleden werd mij gevraagd of ik een viering in het Franciscus ziekenhuis in Roosendaal kon verzorgen. Dat leek mij wel leuk en deze keer eens niet met één koor, maar et twee (dames)koren. Al snel was Lepelstraat en Ossendrecht bereid om te komen. En zo geschiede zondagmorgen. Ruim op tijd arriveerden auto na auto volgeladen met zangeressen. De dames hadden veelal een chauffeur bij zich die plaats namen tussen de bezoekers en luisterden met kritisch oor. Uit 30 keeltjes kwam goed geluid en ze vergaten niets!! Een herhaling werd opgemerkt, gezang 14 werd keurig gezongen en ook het Marialied was foutloos. Na afloop was er koffie met appeltaart in het restaurant. Terwijl die erin ging als koek werden afspraken gemaakt om bij elkaar te komen zingen! D e sfeer is erg goed, alsof ze elkaar al jaren kennen. Ook het opstellen was geen probleem, alles werd goed gemengd. Complimenten dames! Ga zo door!! Theo.

Beschuit. Als ik aan beschuit denk zie ik mijn grootmoeder van moeders kant. Zij begon haar dag met twee beschuitjes en een grote kop thee. Als klein kind waren beschuitjes een lekkernij die je thuis niet kreeg. Bruine boterhammen( Tarvo) of bij hoge uitzondering een witte( King Corn), maar beschuiten: nooit! Daar waren de overnachtingen bij oma Meuwese weer goed voor! ’s Avonds kreeg je bij je glaasje Exota een schaaltje( geen bak!) kaaskrulletjes of Nibbith. Het werd helemaal feest als je ’s ochtends uit bed kwam. Geen bruine of witte boterhammen maar beschuitjes!!!!! Zoveel je maar eten kon! Met roomboter en suiker, aardbeienjam of hagelslag. De beschuiten lagen klaar in een mandje, allemaal heel. Achteraf bleek dat zij zelf de gebroken beschuitjes had genuttigd. Het was en is nog steeds een hele toer om ze er allemaal heel uit te krijgen. Tot ik gisteren, terwijl ik onderweg was, een rol beschuit wilde hebben voor het maken van een toetje. Meestaal koop in een B-mer...

  De zaterdagkrant. Na het maandagkrantje, dun en veel sport, zie ik uit naar de zaterdageditie. Helaas valt die niet om 6.oo uur op de deurmat maar stopt onze zeer stipte krantenbezorger de krant beneden in de brievenbus. Als ‘teken’ dat hij geweest is, is het omhoog staan van de klep van de brievenbus. Enkele maanden geleden werd de krant tussen 7.00 en 7.30 bezorgd, DOOR EEN ANDERE bezorger! De klep stond niet omhoog. Als ik zaterdagochtend koffie zet loop ik snel naar beneden om met een vers ruikende Volkskrant te halen. Op weg naar boven ‘scan’ ik de voorzijde maar binnen schud ik eerst het Magazine eruit om vervolgens alle katernen uit elkaar te halen. Het vervolg, reizen, wetenschap, boeken, V. Onder het genot van een kop koffie en krentenbol lees ik eerst het grote, verse nieuws om vervolgens de volgorde van de katernen af te werken. Reizen en sport het laatst. Voor je het weet is het weer maandag! Dan staat om 6.30 uur de klep weer open en beginnen we aan een...

  De APK viel goed uit. Vanmorgen moest ik met Youri naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse check en entingen. In de auto was hij in een boze bui, niets was goed, niets beviel. Tot we bij de dierenarts de parkeerplaats opdraaien. Nog even grommen en nukkig zijn, maar toen we binnen waren was hij het schattige ouwe teckeltje. Vriendelijk, rustig en blij met alle aandacht die hij maar krijgen kon. Liet zijn tanden controleren, zijn oren plukken en de stethoscoop was ook goed.  De check- up ging van een leien dakje. Oren, tanden, poten, ogen, er kwam geen grom uit. Bij het nagels knippen was de pret over! ik kon hem nog net goed in bedwang houden. Toch wel bijzonder dat je met 15 jaren glansrijk door de APK komt. Thuisgekomen kroop hij op zijn kussen en viel in slaap. Nee,dat had hij er weer goed vanaf gebracht, nu eerst even een tukje!!!