Theo's dagboek

Al een tijdje volgde ik een Rotterdamse modeontwerper, Micheal van der Meide . Ik zag foto's van zij creaties en deelde daar op face boek duimpjes en hartjes uit en maakte grappige opmerkingen Het resulteerde dat Micheal terug reageerde of belde. Hij maakt mooi werk, voor damee en heren. Michael stelde voor dat we eens in zijn  atelier te komen kijken. Dat leek mij wel iets. ik vertelde het tegen twee vriendinnen en die hadden er ook wel oren naar. De afspraak was snel gemaakt, Michael is enthousiast en kan praten, vijf kwartier in een uur, maar verveelt nooit. we noemen dat in Brabant een plezante gast. We kwamen aan en parkeerde de auto, Toen werd het even zoeken want het atelier zit in een oud schoolgebouw en is  jammer genoeg niet vrij toegankelijk. Bovengekomen deed hij de deur open en  stonden we in het Walhalla van de Rotterdamse couture. Hij had koffie en koek. foto Facebook Voor de dames werden er enkele jurken uit het rek getrokken. de complimenten vloeide rijke...

Vandaag was een bezige dag. Een hele bezige dag, maar ik hoefde vandaag niet te koken. Dat werd gedaan door Ali bij het Paviljoen  aan het water. Om 18.00 werd het tijd om naar het paviljoen af e zakken.  Het regende voorzichtig maar gestaag. Dat wordt dus binnenzitten! Toen we aankwamen zaten er al veel bekenden aan tafel. Normaal zoude wij erbij aan sluten maar covid 19 maakte het anders zo gewone elkaar omhelzen en aanschuiven. Nu werden ellebogen geschud, vuisten gevuist en een handvol andere handelingen die het handenschudden moeten varvangen.  Ali en zijn team  zou ons verrassen. Een smakelijke salade met verse vijgen en een zoete dressig.  Na een korte pauze kwam het hoofdgercht. Een bord , prachtig opgemaakt werd ons voor geezet . Prachtig \\opgemaakt en voorzien van een  heerlijke portie geroosterd rundvlees!! We kregen als dessert een flinke tiramisu. Toen we wilden afrekenen schonk Ali een glas raki, om te proosten op wat was geweest, de afgelope...

 Ieder jaar hetzelfde. Diezelfde berg dezelfde sprint, dezelfde tijdrit! Jaar in, jaar uit.ook al is de start in Timboektoe, toch bestaat de rest van de tour uit heuveltjes van de 3e categorie en glibberige, stijle weggetjes met hoogtepunt Parijs. Laten we beginnen met het aanpassen van de fiets :elektrisch ! Heel Nederland fietst elektrisch. Na een seizoen wil je niet anders meer. 

  Tja, ik had het kunnen weten! Wie is buurman werd er al snel gevraagd.  Nou de buurman is Musa automobielen. Het bedrijf zit in de Karel de Stoute straat en op de Boergoensestraat met een speciale bandenwerkplaats. In vroegertijd heb ik zelf een zaak gehad en ik had een klant die ik onder de vaste klanten der vaste klanten kon rekenen. Hij had een vast motto: Haalt in den vreemden niet wat het eigen dorp u biedt.  Dat motto hebben we altijd in ere gehouden. Wat boodschappen betreft is het logisch dat we die in de buurt doen en nu de auto uit de garantie is geldt dat ook voor onderhoud . Wat Charlois heeft, halen we in Charlois. Dat 's niet alleen fijn voor de plaatselijke middenstand , het houdt Charlois ook leefbaar.  Haalt in den vreemde niet wat Charlois u biedt. Een mooie spreuk voor op de schouw.

Het was de week van het autootje, ja deze week stond de auto in de spotlights. Op 1 September konden we een parkeervergunning aanvragen. Charlois gaat over op betaald parkeren op 1 oktober om de parkeeroverlast van de omliggende wijken te verminderen. Het zijn all gauw drie rondjes door de wijk vooraleer je een parkeerplaats kunt vinden. Door betaald parkeren in te voeren is het niet aantrekkelijk meer om je auto in (Oud-) Charlois te parkeren.  De gemeente heeft huis aan huis een dikke envelop bezorgd met daarin de voorwaarden en regels waar je aan moet voldoen om een parkeervergunning te krijgen. Echtgenoot A heeft deze week voor onszelf en voor de nodige buurtgenoten het formulier ingevuld. Het gaat allemaal digitaal en aan het einde van de digitale aanvraag , volgt een digitaal oké of geen oké . Die hobbel hebben we genomen en als het meezit kunnen we vanaf 1 oktober zonder dubbel te parkeren onze boodschappen op het gemakje uitladen. 1 September moest onze auto ook naar de gar...

 Ondanks corona tijd is er toch nog tijd gereserveerd voor Sint en Piet, hoe Piet er ook uit zal  zien. Ik neem u even mee terug in de tijd. 1962.  Ik ben 2,5 en zoals het verhaal gaat, als de dood voor de Goed heiligman en heb ik grote pret met zijn in de tijd, lees in die tijd,  steun en toeverlaat zwarte Piet.  Ik ben altijd al een rare geweest ddat heef her al vroeg ingezeten en nooit meer overgegaan( we hebben het nu over 2020. Ik was nog te klein om de Sint in hoogst eigen persoon uit te nodigen dus was daar een mooie oplossing voorgevonden. Hij reed  de volgende morgen, 6 december  op tafel. Op de foto is te zien dat mijn ouders hun best hadden gedaan deze eerste rit van Sint en Piet gedenkwaardig te maken. Er was zelf een fototoestel gecharterd om de gelegenheid vast te leggen op de  gevoelige plaat.Zo doende  is er een bewijs dat ik een stepje heb gekregen.  Rood met een geel stuurtje en vier gele wieltjes.  Jaren gaan voor...

  Het park voor ons huis was weer eens in de picture. Bart en Dirk van Lieshout. Dit duo, met gouden koffertje, jas, stok en choenen viel op in het zonlicht. De mensen die hun audiotour liepen, werden ook in een gouden vest gevat en aan elkaar geketend met een ketting. Of deze kettingen nu waren om 1,5 mtr afstand te houden of om weglopen niet mogelijk te maken is mij niet duidelijk. Laten we zeggen dat je zelf een reden mag verzinnen. Gisteren alles vanuit de huiskamer gade geslagen. Vanmorgen zelf aan de ketting gelegd en de tour gelopen. We werden welkom geheten door de broers en hun vrijwilligers en voorzien van een koptelefoon om alles goed te kunnen horen. Daar gingen we dan een groepje van 4 gouden vestjes met koptelefoon en aan de ketting. We zijn wel paradijsvogels gewend in Charlois maar dit zag er toch een tikje '' op stap met de nutty professor" uit.  We gingen via de Wolphaertsbocht naar de MCD en via de ontmoetiingstuin liepen we naar de kerk, rond de kerk, G...

Een uitspraak van ons aller Louike de Vos. De smikkelaar bij uitstek. allemaal heel onschuldig, voor een vos. Al snaaien zijn medevossen een heel kippenhok leeg, hij  houdt het bij een portie beukennoten die Bor de Wolf voor hem klaar maakt.  Het praathuis als  vegetarisch eetcafé. Vanmorgen sloeg ik de Volkskrant open en werd ik aangesproken door Xi , de opperchinees der opperchinezen. Hij richtte zich tot zijn onderdanen maar ook tegen ons: EET JE BORDJE LEEG ALVORENS NOG EENS OP TE SCHEPPEN. Dat kunnen we maar mooi in ons zak steken. Volgens vadertje Xi gaat er te veel goed voedsel verloren aan verspilling. Omdat hij de grootste bevolkingsgroep toespreekt zou dat een slok op een borrel kunnen schelen!  Restaurants in China wordt verzocht erop toe  te zien dat de bordjes worden leeggegeten voordat het volgende wordt opgediend. Een regel die wij al kennen van een restaurant bij ons in de straat: Asian Fusion. daar kun je voor een heel redelijk bedrag sushi eten...

Het  was weer echt nodig. Voor we weer een lock down krijgen en de kappers met  gebonden handen moeten toezien hoe wij allemaal verwilderen. Dames  met vreselijke uitgroei die niet langer kunnen verhullen dat de eigen kleur donkerblond is. Heren die  als verwilderde baardapen hun best moeten doen om de baard een beetje onder de kin te houden. Afgelopen donderdag heb ik de wandelschoenen aangetrokken en ben ik  naar de kapper gelopen   Daar gearriveerd moest ik een afspraak maken, ik mocht om 14.00 terug komen. Zogezegd zo gedaan, ik stond op de afgesproken tijd weer voor de deur en werd door de Turkse kapper onthaalt en kreeg een stoel en een flesje ijskoud water aangeboden. Er waren meerdere klanten in de zaak, waarvan er twee alleen maar een sportbroek droegen. Hun shirt was om het middel gebonden. Verder liep er een oudere man, type uitgezakt, doorgerookt en ADHD-gediagnosticeerd. Hij sprak  vloeiend Rotterdams en had in deze taal ook nog de no...

  Vanmorgen was ik niet te vroeg wakker, ik had mij dus verslapen. Na een douchebeurt en haartjes kammen was ik toonbaar voor de buitenwereld. Ik ging naar de keuken voor een kop koffie, en terwijl ik bij de koffie sta zie ik dat we door het brood heen zijn.  Alleen een peperkoek, twee pakjes knäckebröd en twee kontjes nog. Dan maar eerst naar de bakker, werk gaat voor het meisje en nu is het nog niet zo snoeiheet dat de mussen gebraden van het dak vallen (met een een uitje op een bedje van knolselderij)..  Het is nog niet druk op staat. Uit tegenovergestelde richting komt een Antilliaane vrouw, gekleed (met dit weer) in een stewardessen uniform. Ik  bedenk dat zij op weg is naar The Hague-Rotterdam Airport. Ze heeft mogelijk een vluchtje Berlijn of Kopenhagen voor de boeg, ze heeft geen koffertje bij zich. Als we elkaar passeren zie ik pas dat deze stewardes helemaal niet van de grond komt. Zij is een stewardess van de RET. De controleur! we wensen elkaar een goede ...

Het was weer vrijdag. Het hele huis was schoon en ik hoefde niet te koken, dat deed Ali met zijn vrouw en dochter vanavond. Lekker!! Ali maakt er altijd een Turks feestje van. We werden allemaal welkom geheten met eau de cologne en snoepjes, het offerfeest indachtig liet een ieder zich de handen wassen en nam een lekkernij van de schaal. Het was heerlijk weer dus we namen buiten plaats aan een tafeltje uit de zon. Wij hadden vriendin As meegenomen, met haar verveel je je nooit. Het werd gezellig druk en er kwamen meer bekenden. Bijelkaar klitten aan een tafel was er nu even niet bij, we werden verzocht ons aan de regels te houden. Aan de kantlijn van het eetgedeelte was een muzikant zich aan het installeren, dat beloofde nog wat spektakel Een zanger en ik weet niet hoeveel technische snufjes en noodzakelijk heden waren tentoongesteld zodat wij allemaal snapten dat dit niet zomaar een meziekkie was. We  waren voorbereid! Tijdens het voorgerecht deed hij al een nummer of twee die bes...

Het wass eventjes geleden dat er schoonmaak was gehouden in het Karel de Stoute Park. Het park wordt door de buurtgenoten graag gebruikt om de kinderen te latrn spelen of zelf 'n  te verblijven . Maar, waarom  maken de mensen er zo'n bende van ? Als je plezier hebt van eenheerlijk stekkie waarom dan ook nie netjes houden? Een groepje mensen is vanmiddag een uurtje in de weer geweest en hebben de grootste rommel opgeruimd.

Het is zover, de scholen zijn allemaal gesloten  Het is vakantie!!! Een toch wel beladen item: vakantie. Heel wat kinderen uit de buurt hier gaan niet met vakantie, dat zit er niet in. Zij doen  het met de georganiseerde spellen van TOS en spelletjes voetbal in het speeltuintje op de hoek.  Ik kom ook niet uit een gezin dat elop de eerste de beste vakantiedag de koffers pakte en 6 weken hun heil zocht in Frankrijk of  Spanje. Nee, mijn vader was er eentje van de oude stempel en Hollandse pot. Hij was niet te porren voor een weekje tent in de Ardennen, maar had dlvoorkeur voor dagtripjes en 's avonds weer in eigen bed. Er zijn nog foto's  waar hij met frisse tegenzin diep weggedoken onder een badlaken aan het strand zit. Een dagje strand waar hij niet onderuit heeft gekund. Een van de uitstapjes was steevast naar tante Corrie en ome Martien en mijn neef Jos en nichtje Jeannine. Zij huurden al vroeg huisjes en caravans en laadden de hele familie inclusief opa en o...

Het was  een rueze aanbieding!  ruimere kamer, ontbijtje ruime badkamer en als kers op de taart: gratis gebruik van het zwembad! Nja, een zwembad..... wel corona proof 

Wie zou nou in Reims zoveel verse vis verwachten, beter gezegd zeevruchten zover van zee? Plaatselijk wild ja, hazen,konijnen, patrijzen fazanten parelhoen maar Vis? . Tegenover de Halles zit een kleine vishandel die ook een plekje in de Halles heeft. tot 18.00 uur verkopen ze alles wat de zee voortbrengt, en dat is veel, en om 19.00 opent de zaak zijn deuren als restaurant, een terrasrestaurant want binnen is geen plaats voor eters.  Ook wij hebben zaterdagavond een reservering.  De ontvangst is plezierig en we mogen zelf een tafeltje uitzoeken. Er hangen verschillende schoolborden die dienst doen als menukaart en de te bestellen wijnen hangen op eenzelfde bordje Een vriendelijke kerel vraagt of we Frans spreken en op ons 'un peu' ratelt hij er vrolijk op los. Hij laat ons duizelig achter om door een heel aardige vrouw verder te worden geleidt in de gang naar een voortreffelijke maaltijd. Ze neemt onze bestelling op en even later komt ze terug met een heerlijke witte Ventou e...

Als op reis bent kom je altijd vreemde dingen tegen. Zo ook een korte conversatie op een markt. Engels is de voertaal Eerst wordt de hond geprezen om zijn schoonheid en braafheid, Vriendelijk gedrag en zindelijkheid, Jamais iets binnen of op de plavuizen van de cuisine. Nou daar bof je inderdaad mee want het is me een woefke, zeg maar WOEF. Ze zijn op vakantie In Reims want zijn vrouw had een extra week vakantie. Op mijn vraag wat ze deed antwoorden hij ze is geldautomaat. Ik dacht dat ik ht weer eens niet goed hoorde en keek als een vraagteken.   Hij pakte zijn telefoon en na wat klikken en swipen waren we bij de gewenst prent. Hij stuurde hem met veel plezier door