Theo's dagboek

Keukengerei. Al zeker 18 jaar verzamel ik kookboeken. Dat omvat veel, boeken, pockets, reclameboekjes, lesboeken voor het grote werk, ideetjes voor de thuiskokers. Toen ik ‘’thuis’’ kwam kook ik iedere dag en met veel plezier. Soms vier gangen maar ook lekkere boerenkoolstamp met rookworst. Jullie zullen begrijpen dat ook de keukenuitrusting niet meer onder het standaard assortiment valt. Begonnen met BK-pannenset en geleidelijk wat meer aangeschaft. Een gietijzeren wok, een prachtige vispan, zo eentje die op twee gaspitten staat, en natuurlijk de beroemde aspergepan. Zo’n 16 cm doorsnede en een metalen rekje erin zodat je de asperges makkelijk uit de hoge pan kunt lichten. Mijn eerste aspergepan was van staal met een rekje dat gegalvaniseerd was. Na twee jaar begon het rekje te roesten, eerst een heel klein plekje dat makkelijk was weg te schuren maar het jaar erop sloeg de roestvorming flink toe. De pan vertoonde geen enkel teken van oxydatie, dus dacht ik, kom ik koop ee...

Hallo allemaal, Dit jaar al weer vijfentwintig jaar organist/ dirigent/ cantor. De tijd is omgevlogen, het is erg afwisselend want zo speel je een uitvaart, dan weer een huwelijk of een zondagviering. Ook de zangkoren zijn helemaal anders. Tweestemmig, driestemmig, vierstemmig, ieder koor/ cantorij heeft zijn eigen niveau en liedkeuze. Velen lezen geen noten maar zingen met veel plezier. Om dan ook nog bij te houden of er crescendo’s of decrescendo’s in zitten wordt soms wat te veel. Toen heb ik het volgende bedacht: Als je zou werken met rode punten boven de muziek, .1 punt erg zacht. . . 2 punten middel zacht. . . .3 punten normaal. . . . . 4 punten stevig. . . . . . 5 punten hard. Het uitgetest met een van de koren en het werkt prima! Toen kwam het volgende probleem, hoe kom ik aan 100 rode potloden?? Overal zijn rode potloden te koop, maar vergezeld van minimaal11 andere kleuren. Nu reed ik zondag terug naar huis en plotseling zag ik stadsgenoot Bruynzeel. Een mail gest...

  Hallo allemaal, Vanmorgen ging ik naar de bakker op de Kamperfoeliestraat voor de woensdagbroodjes. Harde puntjes en kebabbroodjes. Heerlijk als je winkel binnenloopt en je ruikt de geur van vers brood. Aan de overkant zit de Akmarkt, een supermakt met erg goede slager. Ik wilde van die zoete, witte druiven. Toen ik naar binnen liep moest ik langs de vleesvitrine en zag daar prachtige stukken stoofvlees liggen! Niet vet, vet genoeg, mooi doorregen. Thuis gekomen gelijk de snelkookpan tevoorschijn gehaald want dat stooft (ik heb geen petroleumstel!) erg snel en erg sappig. 6 grote uien geplet en in vieren gesneden, drie blaadjes laurier, 4 kruidnagels, scheutje balsamico azijn, schepje suiker, een bouillonblokje, peper, zout, kop water en een lepel meel. Vlees aanbraden tot het lekker bruin ziet, dat gaat goed in de snelkookpan, dan alles in de pan doen en zo’n 40 minuutjes heel zacht onder druk houden. Vuur uitdraaien en de pan rustig laten staan. Als dan de druk ...

  Haarnetjes. Uit mijn jeugd kan ik mij de haarnetjes van mijn grootmoeder herinneren. ‘s nachts de blauwe, grove netjes over het kapsel. Lopende de ochtend werd het netje verwijderd en op gekamd tot een volwaardig kapsel. Natuurlijk werd het ‘’onzichtbare netje’’ over het kapsel gedragen. Ik zie mijn grootmoeder L. nog naar bed gaan met een blauwe of roze haarnet, en een gezicht vol Nivea- crème. Lekker dik op het gezicht gesmeerd. Een oom van mij had juist weer een macho herinnering aan de haarnetjes: Bij gebrek aan borsthaar werd een licht gekleurd haarnetje als borshaar gebruikt, Borsthaar dat bij verder scharrelen verdween als sneeuw voor de zon. Mijn vader heeft tot het laatste bril cream blauw gebruikt. Een ouderwets haarvat wat altijd werd gebruikt. Jaren lang was hij blij met een pot, en smeerde verder. Mijn grootmoeder droeg dagelijks een ‘’onzichtbaar haarnetje’’, niet echt onzichtbaar maar het gaf een zekerheid dat het haar goed zit. Bij het voorbereidende werk alvoren...

Anderhalve week na het sterven van Pjotr is Youri de enige hond in huis en geniet van alle aandacht. Hij loopt je ook de hele dag achterna. De afgelopen maanden was het Pjotr die zorg nodig had en Youri, tja die redde zich wel. Na een paar dagen kregen wij in de gaten dat Youri ook een dagje ouder was, en zo hier en daar ook mankementjes vertoonde. Aan een oor doof, en aan een oog zeer slechtziende. Daarbij heeft hij ook een bobbel op zijn verhemelte zitten. Vandaar dat we vanmorgen de moed bijeen hebben geraapt en met hem naar de dierenarts gegaan. Hans Zomer vroeg direct naar Pjotr. Niemand zou de bloeding hebben kunnen stoppen. Nu was Youri de hoofdpersoon. Chemisch castratie, bobbel op verhemelte, anaal klieren, oren nazien. Vooral het reinigen van de anaal klieren was een verzoeking voor Youri. Een van de klieren zat overvol en niet uit te drukken. Youri ontstak in toorn en werd door twee mensen in bedwang gehouden. Wat was hij opgelucht dat hij naar buiten kon!!! Voor...

  Vanmorgen, rond 1.00 uur is het onvermijdelijke gebeurd, onze stoere Pjotr is in zijn slaap overleden. Een waardige dood. Vanmiddag zal hij gecremeerd worden. Blij dat hij thuis is gestorven, bijna niet te geloven. Pjotr van Vlijmen

Elastisch. Inmiddels al weer járen geleden, ik was 18, dat ik mijn eigen bedrijf inschreef bij de kamer van koophandel. Met de verkregen handlichting was dat mogelijk. Ik verkocht in die jaren hobbymaterialen en had een pottenbakkerij. Er zat een bedrijf in Tilburg die een speciaal garen verkocht, speciaal om te macrameeën. Op een zonnige dag ben ik met ma L. naar Tilburg gereden om er inkopen te doen. Mijn eerste inkopen! 50 kleuren garen op rolletjes en per 10 in een doos. Ma zocht de kleuren uit en ik hield mij bezig met kralen en vele andere artikelen. Zo kwamen we ook bij de elastiekjes. Deze werden gebruikt om de draden uit elkaar te houden. Hoeveel had u gedacht vroeg de verkoper. Hoeveel?? Per zakje? In doosjes? Als bundeltje? Nee verklaarde de man, per kilo. Ik had al veel bedacht maar nooit dat je elastiekjes per kilo kocht. Wat zeg je dan? Doet u mij een kilo? Duur waren ze niet, dus riep ik met een stalen gezicht: 5 kilo. De verkoper noteerde met een stale...

    In de prijzen. Doordat ik nu meer bij mijn moeder ben, kwam ik ook op de badkamer. Daar zag ik dat er een klein bruin/ beige Curver afvalbakje met klepdeksel staan. Tjonge, dat ding moet al oud zijn!! Het was namelijk een prijs die ik gewonnen heb in 1970. Kwam zo: In die jaren, opa spreekt, was er valk bij het station Ede- Wageningen, een beetje verscholen achter groen een midgetgolf baan. In die tijd waren er op veel plaatsen van zulke parkachtige banen. Iedere baan zijn eigen moeilijkheid en dat 18 keer. Mijn vader en ik werden lid van de midgetgolfvereniging en dat gaf je de gelegenheid om altijd te kunnen spelen. Eigen golfstok en een mandje met verschillende soorten ballen. Ik weet nog dat we altijd gingen midgetgolfen als Peton Plays op de buis was. Op een van die avonden was er een wedstrijd van de leden onder elkaar, en ook wij de beginners mochten meedoen. Een paar maanden lidmaatschap en weinig geoefend zagen ze ons niet als potentiële winnaa...

De hamsters. Jaren, vele jaren gelden waren er eens twee hamsters…….. zo zou ik dit stukje kunnen beginnen. Als kind van 5-6 jaar oud waren mijn ouders nog niet van plan een hond aan te schaffen. Mijn ouders hadden gezien hoe mijn grootmoeder een hond wilde, waarmee mijn grootvader 15 jaar vier keer per dag naar buiten moest. Dat zou mijn ouders niet overkomen! Nee, zij besloten dat ik kon kiezen tussen een goudvis of een witte muis, of een hamster. De goudvis viel gelijk af, bij oma stond ook een bokaal met vis op het dressoire en daar zag ik niets aardigs in. Al snel wist ik zeker dat het een hamster werd. Wij naar het ‘’zaadwinkeltje’’ op de hoek, daar werden goudhamsters, kanariepietjes, zeebravinken, witte muizen en parkieten verkocht. Ook het adres voor alle vogelzaden en pootgoed. Het rook er altijd naar van dat witte vogelzand, een beetje anijsachtig. Terug naar de hamsters. Ik kreeg er eentje van mijn ouders met een kooi en zo’n loopwiel waar die beesten graag de hele na...

De afgelopen week ben ik veel in Ossendrecht geweest. Door de gezondheidsproblemen met mijn ma spring ik even bij en samen met vrienden en buren van ma lukt het redelijk. Al zal mij nog bijblijven  hoe mijn moeder vanmorgen belde en na drie woorden het uitgilde van de pijn. Ik pendel nu dus tussen Ossendrecht en bergen op en neer. Zodoende vond ik gisteren een brief op haar deurmat van BN de Stem, met iets leuks! Een cadeautje, speciaal voor de trouwe abonnementen! Dat ze daar aan denken, meestal gaan de nieuwe leden met de broodrooster aan de haal en als oude getrouwe krijg je nooit, never, jamais iets. Maar BN- de Stem gaat het anders aanpakken, zij hebben voor de trouwe lezers( ja, u leest het goed) een super aanbieding!!!! Gaat even zitten, zet een glaasje water klaar, leg de telefoon van de haak en lees: als trouwe lezer/ abonnementhouder heeft BN- de Stem speciaal voor u: Een GRATIS GEHOORTEST bij Schoonenberg! Bent u een beetje bekomen van dit duizeligmakende g...

  Hallo allen! Vorig jaar, net na Pasen werd mij de paaskaars van het jaar ervoor gegeven. Tjonge, wat blijft er nog veel kaars over. Thuisgekomen moest ik toch wel even op zoek naar een geschikte kandelaar want ja, je krijgt niet ieder jaar een paaskaars. Meestal zijn er tig-wachtenden voor je. Wat de kandelaar betreft werd ook gezorgd. Een van de handige klussers had zijn eikenhouten tafel niet naar de Kragge gebracht maar blad en poten opgeslagen in het schuurtje. Van een poot had hij een kandelaar gemaakt en die kreeg ik. Mooie hoogte maar er bleef een beetje te veel speling en net te weinig houvast voor de kaars. Jammer want het ziet er best leuk uit. Voor twee kleine plantjes bij de voordeur had ik kunststoffen, hoge potten, twee met een stoere haan en eentje met hortensia. De hanen staan nu aan weerszijde van de voordeur, en die met hortensia….. is in gebruik als wijnkoeler! Met water en ijsblokjes erin schenk je een heerlijke, koele witte wijn! Theo.

Uitvindingen, De wereld staat niet stil, alles gaat door, veranderd, wordt hipper, sneller, flitsende, computer gestuurd. Sensors zorgen ervoor dat er licht aangaat, deuren openen of juist sluiten. Toch zijn er zaken die al járen en járen nooit zijn veranderd, denk aan stofzuigen, ramen zemen, kastjes schoonmaken en wat dacht je van strijken! Nog steeds wacht ik op een kastje waar de overhemden worden gestreken en gevouwen. Vanmiddag zag ik een reclame van een onzinnig product: het doorspoelbare lege wc-rolletje!! Wij hebben al jaren een klein pedaalemmertje en doen daar de lege huls in. Moeilijk???? Vies???????? Welnee! En door dit product komen onze kleuterscholen in de knoop! Was het in mijn tijd zo dat de hele familie werd gemaand om toiletrolletjes, keukenrollen, boterkuipjes en plastic flessen te verzamelen? Zo konden hele kleutergroepen naar huis gaan met een zelf geknutselde raket of locomotief. Komt er aan al die creativiteit een einde?? Hopelijk niet!

Hallo allen, Vorige week was er bij een van de supermarkten een soldeerbout te koop. Zeker 30 jaar geleden kocht ik ook zo’n ding in de vorm van een pistool. Nou daar kon je mee solderen!!! De allereerste soldeersessie was tijdens een handarbeid les. Het solderen van een lampenkapje. Wat een zenuwtoestand, 20 jongens met soldeerbout in de aanslag. Van mijn lampenkapje kwam niets terecht, zelfs niet toen ik bijna een half pond soldeer erdoor had gesmolten. Ik vond het ook stinken! Met dat hippe rode soldeermachine met extra verlichting moest het toch lukken? Potje vet klaargezet, soldeer( er zijn vele soorten) en het losgeraakte stangetje. Na een half uur wist ik het zeker, voor mij geen soldeercarrière. Het soldeerpistool in de kelder opgeborgen en in een bui van opruimwoede nog een keer in het stopcontact gestoken: er zat geen leven meer in. Maar wat ben je zonder soldeerbout?? Deze keer een hele simpele met een houder gekocht. Tot Adrie vanmiddag vroeg of ik wat draadjes kon ...

Fruit in blik. Vanmorgen lag er nog een half Turks brood, overgebleven van donderdagavond. Zonde om weg te gooien en niet lekker om zo te eten. Roosteren is ook een goede optie en dan eten met kaas. Deze keer broodpudding van gebakken. Met een pakje saroma rum/ rozijnen en wat aanvulling van de rozijnen een mooie basis. Het brood in stukjes gesneden en in een beboterde vierkante vorm gedaan, over goten met het melk/ saroma mengsel en een half uurtje op 180 graden gebakken. Ook had ik nog een blikje Delmonte vruchtjes op sap, wat mij een goede toevoeging leek. Toen ik het blikje opende en het sap eraf liet lopen viel mij op dat er één halve kers inzat. De van der Valk kers zal ik maar zeggen. Nieuwsgierig heb ik nog een blikje open gemaakt en wat dacht je: die andere halve kers! Niet anderhalve kers, geen twee halve kersen, maar één halve kers per blikje. Zou dat met een machine gedaan worden, of zouden er dames zitten met witte jassen, witte mutsen en monddoekjes die in ieder blikje...

De dag begon zo lekker ‘gewoon’. Ik werd uit mijn bench gehaald en kon even een plasje doen, daarna gelijk aan het ontbijt. Voor iedere hond een halve boterham. De baasjes hebben dan ook hun ontbijt op en gaan we met zijn allen naar beneden voor een grote boodschappen rondje. Dat vind ik ondanks mijn half lamme poot nog steeds interessant. Je ruikt weer eens iets anders. Ik dreutel dan op mijn gemakje naar de garage terug en zie: de deur gaat al open! Als we bovenkomen ben ik best aan een klein tukje toe. Youri in de mand en ik heerlijk in de badkamer, daar zit vloerverwarming en daar kun je lekker snurken. Theo loopt nog wat op en neer en nieuwsgierig als ik ben ga ik ook eens in de huiskamer kijken. Niets te beleven dus terug. Onderweg word ik al in mijn kraag gegrepen en naar de badkamer gebracht. Wat een service dacht ik nog, dat mag altijd wel zo!! In de badkamer aangekomen werd ik niet op de vloer gezet maar ik werd pardoes in bad neergelaten! Dat doen ze hier in huis altijd...