Theo's dagboek

Lieve lezers,  vandaag ook een positief bericht! Het is op radio en tv corona wat de klok slaat Het is ook iets waar we ons vreselijk zorgen over moeten maken. Het zet ons leven Totaal op zijn kop. Niets is hetzelfde gebleven, werk,  sport, bijeenkomsten sociale contacten, allemaal op zijn kop. We zwaaien naar vrienden die normaal gewoon binnenstormen en koffie drinken.  Met ouderen ben je extra voorzichtig. Ik haal m'n boodschappen en doe wat er van mij verlangt/ gewenst is: afstand houden en NIET HAMSTEREN. Ik haal wat ik nodig heb en ga weer naar huis. echtgenoot A. is bezorgd om zijn ouders, beiden 84 , duidelijk een rrisicogroep. MAAR  we moeten een ding niet vergeten: DE LENTE IS BEGONNEN!!!!!!!! De natuur is aan het ontwaken, de bonen staan op springen om  hum nieuwe blad aan ons  te tonen , de  forsitsia in onze tuin is stralend geel! er ontluiken bollen in de tuin en de Prunes bij de buren barst ieder moment open en toont zijn ...

Sinds wij in Rotterdam wonen sta ik geregeld met Sylvia Witteman in de keuken. Ze heeft en stapel recepten en laat mij kiezen wat er gemaakt gaat worden. ik doe het werk en zij ligt op het aanreht. te glimlachen. Ze is toch minder gezellig dan in haar collums. Ze eet ook nooit mee, gaat na het bereiden direck weer de boekenkast in.

Vrijdagmorgen is zoals gewoonlijk boodschappen doen, levensmidelen,  bloemen, brood en slager en al wat meer nodig is.  Van hamsteren heb ik geen last, volgens mijn Echtgenoot A. kunnen wij met de 'normaal' aangehouden eten en drinken  het minstens vier maanden kunnen overleven. Dat geldt ook voor de voeding van Cato en Alexander. Ja iedere gek zijn gebrek  en eerlijk , zo'n vaart loopt het ook niet. Goed er staat een blik soep, wat pasta, rijst en pot rode kool  op het schap in de kelder. Maar vier maanden???? Enfin, ik dus gewoon op pad. Ik heb geluk, er komt een plekje vrij  3 meter van de ingang van de supermarkt. Binnen is het ook druk, Ik begeef me in het gewoel en houd mijn oren open want hier hoor je wat er leeft onder de Rotterdammerts. Er komen twee rollatorchicks binnen en ontmoeten een van en stok voorziene heer. Lacherig beginnen ze een conversatie over de nieuwe maatregelen. Gut,gt en tjongejonge is niet van de lucht. Dan komt het op d...

We, 6 kerels die goed als bodyguard de kost kunnen verdienen,zijn druk bezig om het souterrain om te toveren tot een woonkeuken/ atelier. Vorige week is begonnen met de vloer. Afdichten, aansmeren, epoxilaag, egaliseren en linoleum leggen. Daarna kwam de keukenploeg en die is nu drie dagen aan het boren, schroeven en  elkaar klikken van honderden onderdeeltjes tot een gebruiksvriendelijk  keuken. vanmorgen kwam de fa. van der Wel op de proppen met een prachtig stuk natuursteen. Dat gaat nu gemonteerd worden. Ik loop met koffie en thee te modderen en verbaas me over de fraaiheid van het al. We hebben het natuurlijk besteld maar je ziet bij het bestellen alleen kleine stukjes en neemt  beslissingen nagelang je fraai vindt en je portemonnee reikt. Het reiken van de portemonnee is van groot belang want het vliegt met bakken je knip uit. Eigen schuld, dikke bult hoor ik u zegggen, niet urineren je bent er zelf bij geweest. Het is 16.00 uur en  ik sta in een stil h...

J aren geleden, toen we nog jong, fris en fruitig in het leven stonden waren we dol op flipperkasten. We bezochten  Café's waar zo'n kast binnen stond . De grootste lol las er een nieuwe kast stond, en zo weer weg als de café houder de kast niet aan  stond. Die dingen maakte een flinke herrie. Amper muziek te noemen maar gillende wijfies en brullende beren, rinkelende bellen en meer van die onzin. We waren niet goed dus er moest geregeld een gulden of 2 kwartjes in de gleuf.  Er kwam een automatenhal in de buurt die in de begintijd wel twaalf kasten had staan.  nu was de flipper hoek niet bepaald winstgevend, de jongeren die er rondhingen speelden erg goed en wisten wel 20 minuten met een bal te spelen. Ook waren de kasten behoorlijk storingsgevoelig. De ballen waren massief en bereikte behoorlijke snelheden waardoor bumpers en bewegende delen er wel eens totall loss bij hingen.  Het leek ons leuk  om zelf een kast te hebben, dan konden we iedere dag sp...

Eten en drinken hebben altijd mijn interesse gehad en heeft tot op vandaag een bibliotheek van zo'n 5000 kookboeken opgeleverd. Ik ben eerlijk gezegd gestopt met tellen. Het is lek om het geen je leest om te zetten naar een smakelijke of minder smakelijk gerecht. Soms zit het mee en beland het recept in mijn favorieten boekje, een eigen kookboekje dat aleen voor 'intern ' gebruik is. Iedere dag ga ik er even voor zitten en kijk op de NOS app hoe we ervoor staan. Gaan we ten onder aan de corona?  Laat de koning zijn neushaar groeien? Of is er een stoep verzakt in Tietjerkstradeel oost? Allemaal dingen die de dag maken of breken. zo dus ook vanmorgen. Een beetje slaperig scrol ik door de items en kom het volgende artikel tegen: https://nos.nl/l/2325483 Klaar Wakker zat ik achter mijn beschuitje, dik besmeerd met  roomboter en jam. Er bekroop mij een gevoel van weerzin en afgrijzen. Vet uit insecten!! er staat een potje met krioelende maden waar een mevrouw  de...

Ik sloeg de zaterdag bijlage van de Volkskrant op en stootte direct op de volgende kop; DE KNOOPJES VAN DE HERENBLOUSE MOGEN LOS.  A fgebeeld met 5 jongelingen die in haute couture gehesen de brave, fraaie borst tonen aan de lezers en lezeressen van de Volkskrant. Ik slaak een zucht van verlichting, poepoe ik hoef niet! Nee toch? Ik zie geen 55+er in het artikel, geen buikig type met losse knoopjes. Ik denk dan aan een beetje morsig dik figuur en een roesjesoverhemd open tot de navel. Hij is er van overtuigd dat de wijfies, de shickies helemaal hoteldebotel van hem raken. Ik krijg alleen al kippenvel bij de gedachte  eraan. Maar smaken verschillen nou eenmaal. Het valt me bij deze heren ook op dat er geen grammetje teveel aanzit. Terwijl ik dit schrijf staar ik naar buiten, er lopen veel mensen voorbij, het is een schaars zonnig moment. Ook jongelingen en heren van verschillend postuur en leeftijd. Geen een waar het aan te raden zou zijn deze trend op te pakken. Ze lop...

Gisteren  had ik m'n repetitieavond in Woensdrecht en maak van die keren ook van de gelegenheid gebruik om naar de Lidl te gaan. Niet dat we die in Rotterdam niet  hebben maar je kunt je auto lekker kwijt en alles is er op gericht dat  je met je karretje tot bij je auto kunt komen, in Rotterdam is dat niet of amper te doen. laatst had ik de auto aan de overzijde van de straatgeparkeerd een kwam  met een volle kar de Lidl uit. Ik navigeerde richting stoeprand en na heel veel kunst en vliegwerk had ik de kar zonder  kleerscheuren op straat staan en zette kracht om  de oversteek te wagen..... BLOKKEERDE DE WIELEN  van de winkelwagen!! Ik nam mij voor dat ik voortaan in Brabant uitverkoos om te Lidlen. Dus, ik had mijn auto geparkeerd en mij voor 50cent een boodschappen wagentje aangeschaft en sjokkebolde met de sliert mensen mee naar binnen. Het was binnen erg druk en er werd constant omgeroepen dat Kassa 5 voor u open gaat en dat dit een pinkassa ...

We wonen heerlijk centraal tussen twee tramhaltes in en 250 meter van een directe bus naar de stad of Zuidplein. Ideaal, zo ideaal dat we nog amper autorijden. Die staat in de wijkgarage en  dat bevalt prima. hij is van de straat en staat veilig. Donderdag komt hij eruit en ga ik naar Brabant om repetitie te geven. Vrijdagmorgen doe ik de verder wegliggende boodschappen en mijn laatste stop is de garage en zet hem weer op zijn plek.  van de week ging de telefoon, garage Waalbos! een heel jovele, veel te jovele meneer aan de andere kant van de lijn informeerde naar gezondheid en natuurlijk de tevredenheid van de wagen die wij rijden. Ja, dat hoorde bhi veel, tevreden rijders!!! Dat hoorden ze graag, maar........... Er begonnen bellen te rinkelen en lichten te flitsen want als een autoverkoper maar zegt gaat er iets komen. Een heel verhaal over de gewildhied van bepaalde auto's, levensduur, voorraden en afzetmogelijkheden en nog een handje zake die ik in ogenschouw moet neme...

Het is zodag, een rustige dag met niet veel verplichtingen. Dat begint met ontbijt op bed, A zorgt altijd voor koffie met een broodje, en dan nog even verder soezen. Het ontbijt is altijd vroeg in Bellevue daar zorgen Terreur en Terrible wel voor.  Onze dotte van poezen hebben een geraffineerde manier om onze bedrust abrubt af te breken door het bed op te nemen in het racecircuit  dat zij  uitstippelen om een van ons wakker te krijgen en ze van eten te voorzien. Na de voederactie treedt er een rustpauze in en heb je er geen kind meer aan. Het waait enorm en het regent erbij, us geen weer om eens even lekker door charlois te banjeren en stof voor mijn schrijverij op te doen. Het is een beetje Simon Carmiggelt, ik BEN GEEN CARMIGGELT, kan niet in zijn schaduw staan, maar hij deed zijn ideeën ook op door dag in dag uit door Amsterdam te zwerven en op te tekenen wat hij zag en hoorde. Stuk voor stuk pareltjes. Als ik de wandelschoenen aan trek overkomt mij hetzelfde,...

Het was gisteren geen top dag, een beetje aanrommelen in huis en klusjes, bergen klusje. Een dierbare vriend is bezig afscheid van ons en deze wereld te nemen en het tijdelijke voor het eeuwige te verruilen. Het weer is mistroostig en er staat een harde wind. Er is een lichtpuntje, bij Hassan en Lisette, Onderaan de dijk 54, is deze avond een concert van een Spaanse celliste. Zij bespeeld de cello helemaal, ja eigenlijk moet  je dat zien/ horen. Helemaal bespelen zal ik wat uitleggen: ze heeft een kastje op de grond staan waar ze geluiden me opneemt en dat gebruikt bij het bespelen van de cello. Ken u het een beetje vollege??  zij klopt een ritme op de kast van haar cello, neemt dit op en als zij het afspeelt, bespeelt e de cello. En dat in verschillende lagen. Bijzonder en heel mooi. Wat veel indruk maakte was het stuk " Narwal" . Het ruisen van de branding, het waaien van de wind en het krijsen van de meeuwen. WON-DER-BAAR-LIJK!!! Iedereen was onder de indruk van...

Het was woensdag en er werd een orgel lunch concert gegeven door de stadsorganist/ beiaardier meneer Bierlings.  Beslist de moeite waard om een half uurtje aan te besteden, want veel langer duurt het niet.  Samen met orgel vriendin Aya met de bus naar de Doelen. het orgel staat in de grote zaal dus we waren erg benieuwd naar de bezetting want de grote zaal is echt een grote zaal. Het viel mee, er waren toch aardig wat orgelaars op af gekomen. we namen plaats en het concert nam zijn aanvang.  Wat doe je verder als je eenmaal zit en je je oren open hebt staan voor de muziek? Kijken! om je heen kijken! Het imposante orgel verlicht en een spotlight op de organist de mooi orgelspel aan de dag legde. Maar........... ik begon mij te storen aan de ledverlichting die er door een handigerd was aangegd. het deed mij denken aan een ouderwets  theelichtje met van die mica ruitjes. Rood, knal  rood. De techniek staat voor niets en het zou dus erg goed kunnen  om ...

Zoals iedere morgen ben ik benieuwd naar het dagelijkse recept in de volkskrant. Soms doe ik er iets me, soms niets. Maar vandaag deed mijn hart opengaan! chocolade, en niet zo maar een reepie, ne Callebout (je spreekt het zo uit als je het schrijft, geen Calle Beaue foei!). Het schijnt de grootste producent van cacao te zijn, dat wist in nou weer niet. wat ik wel nog weet  is dat de fa. Callebout bij ons in Brabant, bijna België om de paar maanden aan de deur kwam. Ja net als de melkboer John Poel ,de groente boer Liza Teut en soep boer sooike Poel.   Eens in de zoveel tijd  kwam deze koopman met een aanhanger vol chocolade bij Jeanne van het Botje  en Jeanne trommelde op haar tamtam chocolade minnend Ossendrecht op om de chocoladehonger te stillen en de verslaving te voeden. Dikke repen zwarte chocolade 85%, zalige chocolade met hazelnoten, geen kruimels maar hele  hazelnoten, witte chocolade met of zonder gepofte rijst en vele vele soorten meer om...

Al vele jaren heb ik een schrapmachientje. Een erg handig kunststof  bakje met een zwengel eraan en een ruwe binnenzijde. Het werkt eenvoudig: je vult de  bak met water doet er je te schappen aardappels in, sluit de deksel en draaien maar. In een wip zijn je krieltjes geschrapt. een juweeltje in de keuken.  Daarbij heeft de maker van het ding er een mandje bij geleverd waardoor je er ook sla mee kunt centrifugeren. ideaal, en mag in een  beetje keuken niet ontbreken. Maar zoals dat gaat worden dingen oud en  beginnen te lekken, en de binnenzijde is door de kilo's niet meer zo scherp, wat het  schappen  bemoeilijkt.  Tijd voor een nieuwe. Nou hoor ik u denken INTERNET. Dat dacht ik ook,  ik open de zoekpagina van Google en tik aardappelschrapmachientje in, waarna er een golf van aardappelschrapmachientjes op mij afkomt, niet weg te tremmen. Dat dacht ik. Het was geen waar, er verschenen wel schrapmachientje maar niet die ik zocht. Met ste...

Als ik het echt niet meer zie zitten en alles grijs en grauw is, ga ik de keuken in en haal de eieren, suiker , en een snuf zout voor den dag. Merengue bakken dat doet me meestal goed. Nee, niet het maken maar het ETEN. Het geeft mij weer de zin om het varken bij de staart te vatten en door te gaan. Helemaal met zelfgemaakte lemon curd. Zalig dat vers gebakken eiwit, en ook heel tof met  vanillevla van custard(opleuken met een vanillestokje!) Ik begin met de merengue , scheidt de eieren, begin te kloppen( mijn goede trouwe Kitchen aid). Het vooruitzicht van  lekker snoepen doet mij besluiten wat ik als topping zal doen.  Ik was gisteren een beetje down en bedacht me dat ik weer eens aan de lemon curd moest beginnen. Kookboeken uit de kast en speuren. Escoffier is te moeilijk maar in een simpel boekje  een heel goed te doen recept. Dat kopieer ik en gan morgen direct aan de slag( vandaag dus). De lemon curd is niet ingewikkeld maar vraagt sterke ar...