Theo's dagboek

Toen ik een kleuter was, ongeveer 100 jaar geleden was het van half november een spannende tijd. Sinterklaas was in het land en samen met Piet hielden ze de spanning op de banden en waren wij kinderen een stuk gehoorzamer. ik moest van mijn moeder in de wintertijd iedere dag een lepel Sinatran naar  binnen werken. dat brak wel eens op en op die bewuste avond stijgerde ik en verdomde het de enorme eetlepel sinaasappel smakende levertraan naar binnen te werken waarop mijn moeder de keukendeur opende en riep: Sinterklaas je hoeft hier niet langs te komen , Theo neemt geen sinatran! Ze sloot de deur weer en zette de plakkerige fles in het keukenkastje. ik was stomverb aasd door deze actie en voorzag dat mijn gezette schoen als de pakjes avond er dit  jaar niet meer in zaten.  Ik moest zo snel mogelijk aan de sinatran en deze interventie van moederlief ongedaan maken. Ik slokte de aangeboden lepel naar binnen en spoedde me naar de keukendeur, opende deze en verklaarde ...

De dokter zei :nou, één cocktail kan geen kwaad. Hij had  mijn glaasje nog niet gezien.

Enkele weken geleden een uitstapje gemaakt naar de Rotterdamse Munt. Een pluktuin in de buurt van de Hef. Er was een rondleiding georganiseerd en er waren een stuk of tien belangstellenden waaronder wij. Een mevrouw had haar mongoloide de zoon en haar verwarde zus meegenomen onder het mom van we gaan iets leuks doen en daarna thee drinken met lekkers. Alleen het thee drinken en iets lekkers was blijven hangen. Zoonlief keek stuurs om zich heen en daar wij op de rondleidster moesten wachten nestelde hij zich als een fakir op een van de banken en propte het koptelefoontje in de oren en begon voor zichzelf. De verwarde zus was helemaal klaar om zich over te geven aan een pluksessie in de tuin. Ze schoot van stekje naar bakje en voelde en snuffelde aan alles wat ze te pakken kon krijgen. Daar was de reisleidster en we werden ingelicht over het ontstaan van de tuin en wat er allemaal omheen gebeurde. Maar we kwamen niet voor het babbeltje, nee, we wilden de natuur in! Jottum! We pass...

De opbrengst van noeste arbeid, 15 potten marmelade /geconfijte sinaasappel schil! Met veel plezier gemaakt

Alles is schoon gemaakt en gesneden. Een hele klus, ik had niet aan de achtergebleven vliezen gedacht. Maar jev krijgt handigheid en het ging op den duur vanzelf.  Nu nog koken en inmaken, de kleine stukjes als marmelade en de grotere reepjes voor op taart en ander dessert. Schijnt ook lekker te zijn bij kaas.

Al enkele weken is het verplicht sinaasappels eten op Bellevue. De sinaasappels zijn niet het belangrijkste nee,, het gaat om de schil. Die leg ik in suikerstroop of ik kook er marmelade van. Een leuk werkje en erg lekker. Wassen, snijden, kook erover afgieten en vervolgens meet vers water en suiker op een klein vuurtje laten pruttelen tot er een goede consistentie is bereikt. De potjes spoel ik schoon en reinig ze extra met een eetlepel jenever. Dan gaat de orangade in de potten, deksel erop en op zijn kop zetten. Als ik twijfel aan de luchtdichtheid gaan de potjes een half uur in de oven op op graden. Dat deed ik bij drie schillen of meer. Tot vanmiddag vriendin A voor de deur stond met wel 5 kilo schillen. De MCD hier in de wolphaertsbocht heeft een jus d'orange automaat waar sinaasappels direct geperst worden en de schillen in de afvalemmer eronder verdwijnen. Ze had de helft van de bak meegekregen en daar kan ik mij op uitleven. Zeker een potje of 10! Een karweitje voor mo...

We worden tegenwoordig omringt door slimme dingen. Dingen in huis, in de auto, op kantoor, in de supermarkt. allerlei dingen denken en handelen voor ons . We hebben een smart Phone die onze afspraken bij houdt en zorgt dat we optijd aanwezig zijn. Verjaardagen worden niet meer vergeten van the pfoon helpt je herinneren. sinds een jaar  staat er een Google assistent bij ons op de schouw. Een onooglijk ding dat op je stem reageert en nou komt het: de lichten aan doet, de radio aanzet en verteld wat er vandaag allemaal gepland staat. Een vriendelijke vrouwenstem onderhoud de conversatie en zegt je de waarheid als je iets onbegrijpelijks vraagt. Ze begint dan heel irritant te spellen! '' Bedoeld u radio 1, r-a-d-i-o één?''  Ja dat bedoel ik! Zet op!!! We werken elkaar op de zenuwen, Ze blijft vriendelijk en roept niet: ''je hoeft niet zo te snauwen!! Ik kan er ook niets aan doen dat je wartaal uitslaat''. Sinds vorige week heeft miss Google  verkering met...

wij hebben eigenlijk best slimme katten. Goed ik ben wat bevooroordeeld maar slim zijn ze. Het openen van een deur is geen probleem, na enige oefensprongen en voelen hoe de klink zich gewonnen geeft, is voor altijd de toegang geregeld. Caatje bekijkt de capriolen van Alexy met gepaste afstand, zij is per slot van rekening The Lady of the House maar maakt gebruik van alle slimmigheden en oplossingen die het Rotterdam's straatschoffie bedenkt. De bewoners van ons huis in vroeger tijden hebben draaislotjes in de deuren geplaatst zodat je na de deur gesloten te hebben het knipje een halve slag draait en de kamer catfree is vergrendeld. Het souterrain was zo'n plek in huis waar ik ze niet wilde hebben maar iedere keer stond de deur naar het souterrain open en zaten ze al rommelend en spinnetjes vangend plezier te maken. Inmiddels zijn er grote plannen met het souterrain en een van de eerste dingen die we deden was de deur in de gang verwijderen zodat er een logische gang was ...

Het was weer eens zover, met een volle kofferbak met boodschappen en een achterbank vol bloemen stopte ik op 107. Dat boodschappen doen is nog tot daar maar de hele mieterse zooi naar binnen slepen, inde hal, dan van de hal naar de keuken om het daar in de kastjes te stoppen. Maar ik had A gezegd dus volgt automatisch B. Het aantal keren lopen moest natuurlijk tot een minimum worden beperkt dus ik pakte een boodschappenkist rollen toiletpapier en probeerde met drie vrije vingers de twee broden vast te houden. Vragen om moeilijkheden! En die kreeg ik, eerst ging de chips aan het glijden, toen glipte een brood weg en tot slot moest ik het pak toiletpapier ook laten gaan. de stoep lag vol. grommerig en boos op mezelf overzag ik het slagveld. terwijl ik druk was met boos te zijn op mijzelf kwam er een jongeman aanlopen en zonder iets te zeggen begon hij m'n boodschappen te verzamelen. 'Waar moeten ze naartoe?' vroeg hij. Ik murmelde wat van in de hal dat is al ver genoeg.Hij...

Ik liep tussen de buien door even door het park, zo maar, een luchtje scheppen. Op het eerste bank die ik tegen kwam zaten twee Poolse heren en één Poolse dame, druk te converseren. Waarover dat ze het hadden bleef voor mij een raadsel maar het klonk feestelijk.  De blikjes kletsten tegen elkaar en de inhoud verdween in enorme teugen in het keelgat.' Dag mieneer, alles goed met u?' Alles goed dank je!! Verder gelopen daagde het tweede bankje op waar een man en een vrouw naar een klein radiootje zaten te luisteren. Soms, als er een stilte viel overlegde zij en luisterden weer aandachtig. De radiostem zei wat en op de bank brak de zon door! Ze had het toch gezegd, ha ha!!! Het transistortje werd afgezet en er werd nog wat na gekeuveld. Wanneer luisteren wij naar een transistortje vroeg ik mij af? Mijn grootouders luisterden altijd naar de radio. Ze hadden een transistor in de keuken en die werd om vijf voor twaalf aangezet voor het nieuws en bleef dan aanstaan en volgde de...

Na de verhuizing naar de Wolphaertsbocht kwamen er verschillende dingen tevoorschijn waarvan ik dacht dat die voor altijd verloren waren gegaan. We woonden 20 jaar in het zelfde huis en alles leek een eigen plekje te hebben. Zo opende ik een doos en daar kwam de vredespijp uit die mijn oudoom pater Kees Meuwese had gerookt met de Papoea's in Nieuw Ginea . Hij was samen met een medebroeders erop uit gegaan om de Koppensnellers in Nieuw Ginea te kerstenen. Een niet bepaald makkelijke klus want deze mannen waren niet vies van een knisperend gebakken pater. Beladen met spiegeltjes en kraaltjes trok hij de jungle in en wist het vertrouwen te winnen van een groep koppensnellers. Die mensen wisten niet wat ze zagen, een wit spook, met een lange baard en die zelf hun voeten konden uitdoen . Toen de hele stam de beide witte heren hadden bepooteld, werd er besloten dat er een vredespijp gestopt moest worden. Zo geschiedde. Heeroom Kees kwam geregeld met verlof naar Nederland en logeerde...

Het was de week van garnalenkroketjes en lamsbitterballen. Leuk om te maken, heerlijk om te eten. De diepvries zit weer vol! De wijnkelder is gisteren weer aangevuld, laat de winter maar komen.

Op een wat sombere dag dwarrelde ik over de Wolphaertsbocht, in het kader van iedere dag een frisse neus halen, want zo'n lekker kuierweer was het nu ook niet. manmoedig zette ik een stapje bij terwijl de eerste spatten weer uit de hemel kwamen. Er kwam knarsen en piepend een tram voorbij, een mevrouw in een enorme zwarte Jas zat heel tevreden naar buiten te kijken, ze genoot zichtbaar dat ze droog zat.  Nou ik was bijna thuis, ik keek  om me heen en plots zag ik een raam , nou zeg maar een etalage op een plek waar geen winkels zijn!  Een raam vol met zoetigheden! taartjes, snoepjes,  bonbons, cakejes!! Een waar luilekkerland! Ik vergat de regen en keek mijn ogen uit, dat we zo dicht bij huis een banketbakkerij hadden?! Deze bakker (m/v) maakt zijn creaties niet met deegroller en garde maar gebruikt breinaalden en haakpennen. Ongelooflijk, gehaakte koekjes en gebreide chocolade cakejes, kersenzuurtjes en cupcakejes. Het raam ernaast stond vol met andere creaties. ...

Toen ik dit weekend de Volkskrant open deed, de papieren versie, viel mijn oog op een artikel met als titel : mensen zijn gemaakt om te scharrelen. Daarbij foto's van walvisseen, schildpadden en aapjes. Onderaan het artikel een foto van  een verouderingsexpert. Het schijnt zo te zijn dat wij mensen ons veel te sappel maken in het leven en dus ook harder slijten. Dat geeft ongemakken en heeft een vroegtijdge dood tot gevolg. Ze hebben een bij verzwaard met loden gewichtjes, allemaal heel klein natuurlijk , en wat bleek ,de bij legde eerder het loodje dan een niet verzwaarde bij. Grappige woordspeliing.   Een mannetjes en een vrouwtjes aap stichten een apengezinnetje en pa zorgt meer voor de koters dan ma. Dat kost pa wel in levenstijd, hij piept er eerder tussenuit dan moeders. Afgetobt en uitgeteld legt hij het moede hoofd te rusten . Ook voor mensen schijnt dit op te gaan. Zet je de vuilniszak buiten en haal je de  kratjes bier  bij de supermarkt dan kost d...

Het is een jaarlijks terugkerend evenement waar veel mensen veel waarde aan hechten. Je moet komen, verplicht zitten op de daarvoor bestemde plaats, mannen bij de mannen, vrouwen bij de vrouwen. Twee kopjes koffie, waarvan eentje met taart of vlaai en eentje met de bonbon! Daarna wordt je geacht geen koffie meer te nuttigen maar over te gaan op iets stevigers. Wil je een derde kopje koffie dan gooi je het hele protocol onderste boven. De koffiepot is leeg er wordt5zuibig omgesprongen met koffie, en ze weten niet wat erbij te presenteren. Immers, na de koffie komen de worstjes en de kaasblokjes met of zonder augurk, de chipitos, wokkels en andere hartigheden die niet met koffie samengaan. Het is voor oudere mensen vaak ook een hele happening dat jarig zijn. Hoe ouder je wordt des te meer wordt je met de neus op de feiten gedrukt dat het leven eindig is en dat je weer een stapje richting magere Hein hebt gezet. Er komt steeds minder verjaarsvisite, broers en zussen vallen weg en op zo...

Vanmorgen stapte ik de deur uit om de nodige karweitjes op te knappen. De bouwmarkt, de supermarkt en naar de bakker voor vers brood. Het miezerde maar dat mocht de pret niet drukken . Ik trok de deur achter mij dicht en keerde mij om, om het trapje af te gaan. Er liepen ook twee moeders met wandelwagen en een loslopend kereltje met een perfect geschoren kapsel voorbij. Beide mama's waren druk doende op Facebook en WhatsApp. Veel werd er niet gezegd soms wat gegiecheld. Of ze elkaar nu een berichtje stuurde kon k natuurlijk niet zien maar dat het nou zo joepie was dat ze met  elkaar op pad waren leek mij verre van. In eens zette mama A het op een  schreeuwen. Het jochie deed schijnbaar iets verkeerd en kreeg de volle laag. Hij keek wat bedrimmeld maar was snel genoeg om aan de zwaaiende hand van mama te ontkomen. Dat had hij meer gedaan. Door het snerpende geluid van de mama was ook het kindje in de wandelwagen ontwaakt en zette een keel op wat mama helemaal in toorn deed ont...

We waren door de nietjes heen. Altijd als je nietjes nodig hebt zijn ze niet te vinden of op! We hebben een laatje waar de nietmachines liggen en in datzelfde laatje bewaren we ook de nietjes, logisch toch? we hebben kleine nietjes voor het blauwe nietmachientje, middel nietjes voor het gewone netwerk en spijkernietjes voor het op zijn plaats houden van zwadere dingen. Het probleem zat hem in de gewone nietjes dus zat er niets anders op dan een paar doosje in te slaan. ik stapte op de fiets en bedacht me waar ik de aankoop van de Week zo gaan doen. Het was prachtig weer dus een eindje fietsen leek me wel leuk dus al peddelend kwam ik op Pendrecht uit. Er stond ook nog een tube blauwe verf op het lijstje en kwam ik uit bij de A winkel. Het is er altijd druk en je moet weten wat je nodig hebt en je daar goed aan houden want voor je  het weet kom je thuis met veel meer spullen. Ik ga op zoek naar de nietjes, en terwijl ik zoekende ben voel ik mij bekeken. Begluurd. Alsof BIg Brothe...